Armenteira Veteranos e S.D. Puentearnelas exhiben a súá escasa pegada e reparten puntos en O Leixo

FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - S.D. PUENTEARNELAS - 0 - 0

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Moncho, Martín, Carlos Muñiz, Richi; Óscar Muñiz, Javi, Junior, Marcial; Rubén e Galiñanes. Tamén xogaron Óscar Barreiro, Víctor, Manuel, Suso e Carlos Castro.

GOLES: Non houbo goles no partido.

ÁRBITRO: Arís Arribas. Non mostrou cartóns a ningún xogador do Armenteira Veteranos nin da S.D. Puentearnelas.

INCIDENCIAS: Partido da undécima xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos da da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante quince espectadores, nunha tarde soleada e temperada, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

Armenteira Veteranos e S.D. Puentearnelas fixeron táboas no partido da tarde deste sábado, 4 de marzo, no campo de O Leixo. O encontro, que debía terse disputado o pasado 17 de decembro, pero que, debido ás numerosas baixas que tería esa fin de semana o conxunto verdinegro, fora aprazado e trasladado para esta xornada, na que curiosamente coincidía quenda de descanso tanto para os de A Armenteira como para os de Pontearnelas. Foi nun duelo de rivalidade, entre dúas formacións que se coñecen sobradamente, e no que tanto uns como outros exhibiron unha notable falta de pegada, que explica, xunto a outras carencias, a súa situación na clasificación. Se na primeira metade predominou o dominio e as ocasións locais, na segunda, o partido abriuse, e as ocasións repartíronse entre ambos os dous bandos.

O equilibrio entre os dous conxuntos mostrouse desde o inicio. Comezou o Armenteira Veteranos coa intención de asumir o control do xogo. Con Martín e Carlos Muñiz no centro da zaga, para potenciar a creación do xogo desde a liña defensiva, os de A Armenteira trataban de apostar por un fútbol máis combinativo có que adoita figurar no seu libro de estilo. Javi, na posición de mediocentro único, era a pedra angular nun plantexamento que, pese ao seu maior apego ao toque, recurría aos balóns en longo buscando a velocidade de Rubén unha vez que o coiro chegaba á zona de mediocampo. E foron eses envíos en longo cara a Rubén a prrincipal fonte de perigo dos verdinegros nestes primeiros corenta e cinco minutos. Ata tres veces se plantou diante do gardamallas Julio Cores o atacante de Caroi, que non tiña excesivas dificultades en superar en velocidade aos defensores adversarios, pero que non tiña a mesma fortuna á hora de definir ante a saída do cancerbeiro. Un remate de Javi, recibindo libre de marca no segundo pau, foi a outra gran oportunidade de gol dos locais neste período inicial, pero o mediocampista de Couso non imprimiu a forza necesaria ao lanzamento, facilitando a intervención do meta Julio Cores. Pola contra, Sirra apenas tivo que intervir nesta primeira metade.

Tras a reanudación, a situación variou minimante. O maior dominio local decaeu, e comezaron a abrirse espazos. O cansanzo e os desaxustes tácticos provocaron unha separación entre liñas, o cal permitiu que tanto o Armenteira Veteranos como a S.D. Puentearnelas puidesen achegarse con menor impedimentos á área rival. De todos xeitos, tampouco houbo oportunidades de gol demasiado claras, e as que se produciron, foron debidas máis ben a erros na zona defensiva. Unha cesión cara a Sirra que case se escapa cara o fondo da rede e un intento de despexe que tamén colleu dirección cara a portería defendida polo gardamallas de Couso, fixeron cundir o pánico entre a afección local. Tras estes minutos de nerviosismo, o Armenteira Veteranos tratou de recompoñerse buscando a súa arma máis efectiva en ataque na tarde deste sábado. A velocidade e a capacidade de desborde de Rubén, embocado ao costado dereito, eran o principal argumento ofensivo dos locais. Pero non era suficiente. Faltáballe acompañamento a Rubén en ataque, e nos casos nos que algúen lograba asociarse con el, a xogada finalizaba sen éxito. Un disparo de Javi que rexeitou a zaga do Arnelas, unha cabalgada de Óscar Muñiz ou un lanzamento de falta executado por Junior foron quizais as oportunidades de certo perigo máis destacables do Armenteira Veteranos neste segundo período. Os visitantes, tamén se deixaron ver nalgunha ocasión polas inmediacións da meta de Sirra, pero a serenidade defensiva dos verdinegros e o desacerto dos envíos a portería dos de Pontearnelas, impediron que o marcador se movese. Mención especial merece a presenza na S.D. Puentearnelas de Rafa Fernández, un dos futbolistas de maior idade das ligas de veteranos, e que fai máis dunha década militou no Armenteira Veteranos, e que temporada tras temporada continúa en activo e deixando destellos dunha calidade que lograr resistir ao paso dos anos.

Co punto sumado na xornada deste sábado, o Armenteira Veteranos colócase na novena posición da táboa, con doce puntos. Na próxima fin de semana, a escadra verde e negra deberá rendir visita ao campo Municipal de Meis para medirse ao C.D. Mosteiro-A Barbería de Diego, no que será un novo derbi municipal na categoría de veteranos. Os da capital do municipio, terceiros na clasificación, con vintenove puntos, parecen partir como claros favoritos, aínda que os de A Armenteira, acostumados a asumir retos difíciles e coa motivación que supón este novo duelo de rivalidade, non renuncian a poder dar a sorpresa.

O Newport Cats F.C. lévase os tres puntos de O Leixo ante un Armenteira Veteranos moi escaso de argumentos

                                                               FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - NEWPORT CATS F.C. - 1 - 3

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Óscar Barreiro, Carlos Castro, Óscar Muñiz, Moncho; Javi, Carlos Muñiz; Jorge Dávila, Martín, Richi; e Rubén. Tamén xogaron Galiñanes e Fernando.

GOLES: 0-1. Minuto 10. José Antonio Martínez. 0-2. Minuto 57. Borja López. 0-3. Minuto 75. Santiago Moldes. 1-3. Minuto 85. Rubén.

ÁRBITRO: Corredera Blanco. Non mostrou cartóns a ningún xogador do Armenteira Veteranos nin do Newport Cats F.C.

INCIDENCIAS: Partido da décimo sexta xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante dez espectadores, nunha tarde soleada e temperada, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos segue en crise de fútbol e resultados. Cun conxunto bastante mermado e ante un rival reforzado, bastante superior ao que se enfrontara na primeira volta ao cadro verdinegro, os de A Armenteira volveron deixar escapar os tres puntos de O Leixo. Son varias as xornadas que o Armenteira Veteranos leva sen coñecer a vitoria e custa lembrar cal foi o último partido no que lograron a vitoria. No partido deste sábado foi o Newport Cats F.C. o que derrotou aos verde e negros, nun partido no que os visitantes foron superiores, pero no a diferenza de goles foi excesiva a tenor do observado sobre do terreo de xogo do campo situado no lugar de O Busto.

Desde o inicio parecía clara cal ía a ser a tónica do partido. Os visitantes, apostando por un fútbol combinativo, tomaban o control da posesión, mentres o Armenteira Veteranos, cunha formación de evidente carácter defensivo, dado o perfil maioritario da maioría dos futbolistas dos que dispoñía este sábado, agardaba no seu campo para organizar algunha acción de contraataque. Liderados por Suso Bea, os visitantes querían impoñer a súa lei. O xogador portonovés, recentemente incorporado á disciplina do Newport Cats F.C., conta cunha dilatada experiencia nas categorías da Terceira División e da Preferente Galicia, en clubes como o Portonovo S.D. ou o Vilalonga F.C. no que militou ata a pasada temporada, antes de unirse ao Unión Dena C.F., clube que abandonou ao longo desta campaña para pasar a formar parte do equipo de veteranos da súa vila. Desde a zona de mediocentros, Suso Bea repartía xogo e facía xogar a un equipo que, como xa demostrara no partido da primeira volta, ten unha filosofía de fútbol que se artella en torno ao toque. Os erros que se producían na saída do balón eran aproveitados polo Armenteira Veteranos, que trataba de explotar a calidade de Martín e a velocidade de Rubén para dar algún susto en forma de contragolpe. Pero o plans do Armenteira Veteranos axiña se viñeron abaixo cando, tras un saque de curruncho, José Antonio Martínez cabecea no segundo pau, libre de marca, e envía o coiro cara ao fondo da meta defendida por Sirra. Cunha alineación de corte defensivo, os locais tiñan entón que reaccionar. Moveron o banco e buscar con algo máis de ahinco a portería contrario, aínda que a posesión e o dominio seguiron sendo de forma maioritaria dos dos Portonovo. Algún disparo de Javi ou de Rubén foron as principais ameazas para o gardamallas do Newport Cats F.C., que apenas tivo a oportunidade de lucirse durante o primeiro período.

Tras a reanudación, a situación non variou en exceso. Sen excesivo ritmo, o conxunto visitante combinaba unha e outra vez, pero apenas creaba ocasións de perigo. Pola contra, o Armenteira Veteranos trataba de tapar os ocos polos que o adversario podía facer dano ao tempo que aumentaba a intensidade na presión. Pero, Borja López, recibindo de costas unha asistencia nun saque de banda, xirouse e adentrouse na área para empalmar un disparo co que colocar´o cero a dous. O encontro parecía sentenciado e ao Armenteira Veteranos só lle quedaba tirar de garra. Foi a partir dese momento cando os verdinegros dispuxeron das mellores ocasións do partido. Con todo as circunstancias complicáronse aínda máis cando, Santiago Moldes, un hábil e veloz extremo, culminaba unha acción individual pola banda dereita cun lanzamento que se colocaba no fondo das mallas de Sirra. Foi nese momento cando Sirra decidiu cambiar o rol con Óscar Muñiz e pasou a desempeñar o papel de xogador de campo nos minutos restantes. Con Sirra na zona de mediocentros e con Óscar Barreiro no costado esquerdo do ataque, os verdinegros deixáronse ver con máis frecuencia polas proximidades da área rival nesta parte do partido. Javi, Rubén, Fernando tiveron nos seus pés algunha ocasión de perigo, aínda que quen dispuxo da máis clara foi Óscar Barreiro, pero o de Valboa non foi capaz de imprimirlle a potencia suficiente ao disparo e este foi repelido pola defensa visitante. A recompensa para os locais chegaría no minuto 85, tras recibir Rubén un envío en longo de Carlos Castro e plantarse só ante o meta Iván Giráldez. O futbolista de Caroi, máximo artilleiro do Armenteira Veteranos no que vai de temporada, non perdoaba e lograba o tanto da honra para os de O Leixo, que xa non terían tempo para lograr como mínimo a igualada.

Con esta derrota, o Armenteira Veteranos sitúase na décimo terceira posición na táboa. Na próxima fin de semana non haberá partidos na Terceira Galicia de Veteranos, a causa das celebracións de Entroido, e non será ata o sábado, 25 de febreiro, cando se retome a competición. Nesa xornada o Armenteira Veteranos deberá visitar o campo de A Lanzada para medirse ao Noalla V. Portaredonda, curiosamente o equipo ante o que os de A Armenteira lograran a vitoria na presente campaña. O cadro da parroquia de Sanxenxo transita agora comodamente polo zona media da clasificación, na sexta posición, con dezanove puntos, mentres o Armenteira Veteranos se afunde na táboa. Un triunfo ante os de Noalla podería supoñer un impulso para a decaída moral dun conxunto que non acaba de recuperar a confianza nas súas posibilidades, e que asume con resignación as numerosas adversidades ás que ten que enfrontar esta temporada e que o condenan a unha sucesión de partidos nos que o triunfo, ou polo menos as opcións de puntuar, se manteñen lonxe do seu alcance.

Armenteira Veteranos e Dorrón C.F. Veteranos repártense os puntos nun derbi cun final polémico

                                                                   FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - DORRÓN C.F. VETERANOS - 2 - 2

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Óscar Muñiz, Carlos Castro, Richi; Manuel, Javi, Martín, Marcial; Junior e Rubén. Tamén xogaron Carlos Muñiz, Fernando, Suso e Galiñanes.

GOLES: 1-0. Minuto 44. Rubén 1-1. Minuto 52. Luis Benito Rey. 2-1. Minuto 72. Fernando. 2-2. Minuto 84. Daniel Torres.

ÁRBITRO: Cacabelos Iglesias. Mostrou cartón amarelo a Rubén por parte do Armenteira Veteranos e a Sergio García e a José Fernando Rodríguez por parte do Dorrón C.F. Veteranos.

INCIDENCIAS: Partido da décimo cuarta xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante vinte espectadores, nunha tarde soleada, pero fresca, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos volveu puntuar varias semanas despois. Non o facía desde o pasado 3 de decembro, cando empataba a tres tantos co Carballo da Portela A.C.D. Aínda que o punto conseguido tras a igualada deste sábado, 28 de xaneiro, fronte ao Dorrón C.F. Veteranos supoña un paso adiante en relación cos resultados adversos das últimas xornadas, certamente soubo a pouco aos verdinegros, que confiaban en repetir o triunfo que lograran no encontro da primeira volta, cando superaban con claridade aos de Dorrón no campo de O Revel. Nesta ocasión, a situación variou notablemente, xa que, mentres que o Armenteira Veteranos vén un sufrindo unha notable merma de efectivos, principalmente pola ausencia por lesión da súa gran referencia en ataque, Jorge Castro, o Dorrón C.F. Veteranos presentábase en O Leixo cun plantel amplo e reforzado, cun nivel bastante superior ao mostrado naquel partido inicial da liga 2022/2023.

O deste sábado foi un partido igualado, con alternativas por parte de ambos bandos, pero sen ocasións de gran claridade nin para ningún dos dous conxuntos. O berro nos vestiarios co que os futbolistas do cadro sanxenxino trataban de animarse xusto antes de dar comezo o encontro xa servía de anuncio ao que ía ocorrer nos primeiros minutos. Apretando na presión e tratando de imprimirlle un ritmo veloz ao seu xogo, os de Dorrón querían deixar claro que eran un equipo distinto ao da primeira volta e que viñan a O Leixo a polos tres puntos. Un Armenteira Veteranos desconcertado e perdido no campo, sucumbía ante os arrebatos ofensivos do rival. Pero a estas ráfagas de ataque do Dorrón C.F. Veteranos faltábanlle puntería, e os primeiros lanzamentos que realizaron non foron quen de dirixilos entre os tres paus da meta defendida por Sirra. Co paso dos minutos, o Armenteira Veteranos foi calmando a efervescencia do adversario e foi tomando o control do partido. A entrada de Carlos Muñiz no centro da defensa, achegouse colocación, serenidade e calidade na saída do balón aos locais, aínda que o seus intentos de buscar a portería rival pecaban de precipitación e baseábanse nun uso abusivo nos pelotazos en longo. As carreiras de Rubén, o estilete ofensivo do Armenteira Veteranos no partido deste sábado, resultaban infrutuosas ante a imposibilidade de alcanzar eses envíos en profundidade. Foi nunha falta cometida sobre o propio Rubén, na que o futbolista de Caroi, nunha das súas principais especialidade, colocaba ao seu equipo por diante. O lanzamento falta, desde lo borde esquerdo da área defendida polo Dorrón C.F. Veteranos, levaba tal potencia que dobrou as mans do gardamallas José María Brañas e o balón colábase cara ao fondo das redes pegado ao pau esquerdo da meta visitante. Restaba un minuto para o descanso, o resultado parecía dar unha relativa tranquilidade aos verdinegros para afrontar o segundo período.

Tras a reanudación, o Armenteira Veteranos temía unha saída intensa dos visitantes, como sucedera na primeira parte. Pese a que a intensidade dos granates foi maior cá da parte final da primeira metade, a reacción dos de Dorrón non parecía a agardada. Pero tampouco os locais eran quen de tomar o control do encontro e, coma sempre, os despistes defensivos ían ser a súa condea. Unha perda de balón no inicio dunha xogada desde a defensa, obrigaba a derrubar a un dianteiro adversario sobre a media lúa da área. O lanzamento de falta, suave e bastante preciso, superaba o obstáculo dunha barreira que semellaba que non estaba demasiado ben situada. O empate provocou uns intres de desconcerto nos locais, que adoecen dunha moral fráxil esta temporada e acusan en exceso as adversidades que se lle van presentando ao longo dos partidos. Cando parecía que o encontro se encamiñaba cara unha igualada final, de novo unha xogada saída dos pés de Rubén, tras varios rexeitamentos, acababa co coiro en poder de Fernando que, incorporado ao ataque, resolvía cunha certeira vaselina que superaba ao meta José María Brañas. Contaban xa os de A Armenteira con levarse os tres puntos e, tras un susto por un esvaecemento do gardamallas Sirra despois dun saque de curruncho, do que afortunadamente puido recuperarse e continuar o encontro, nunha das últimas acometidas do rival chegaría o empate. Un saque de banda desde o costado dereito do ataque do Dorrón C.F., no que o balón non puido ser repelido polos defensores verdinegros, provocaba unha internada por banda e un centro que, Daniel Durante, libre de marca na área pequena, non desaproveitaba para situar o dous a dous no marcador. O tanto do empate deu un maior impulso aos visitantes, que vían incluso en condicións de lograr un terceiro tanto que lles dese a vitoria, pero, nos tres minutos de tempo engadido que anunciara o colexiado Cacabelos Iglesias, o Armenteira Veteranos gozou da que quizais foi a ocasión máis clara do partido. Un envío en longo remataba co coiro nos pés de Galiñanes que, man a man co meta visitante, non era quen de resolver, e tras recoller o rexeitamento Martín, o envío do mediocampista de Vilar era detido polo cancerbeiro visitante coas mans fóra da área, evitando o posible gol dos de A Armenteira. Ante a sorpresa dos locais, e fuxindo da toma dunha decisión comprometida, como podería ser a expulsión do meta do Dorrón C.F. Veteranos, o colexiado decidiu decretar a fin do partido cando aínda non se cumpriran os tres minutos que anunciara que ía engadir.

Con este punto, o Armenteira Veteranos colócase na décima posición, con oito puntos. A próxima xornada, será de descanso para o cadro verdinegro, que non volverá ter competición ata o 11 de febreiro, cando reciba no campo de O Leixo ao Newport Cats F.C., un conxunto reforzado nas últimas xornadas e que de seguro exhibirá un potencial superior ao do duelo da primeira volta, na que venceran pola mínima a un Armenteira Veteranos que acudira ao campo de Baltar de Arriba tremendamente mermado.

A lesión do colexiado obriga a suspender o partido entre o Armenteira Veteranos e o Salud S.D. Veteranos aos 45 minutos de xogo

                                                                  FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - SALUD S.D. - 

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Óscar Muñiz, Carlos Castro, Fernando; Carlos Muñiz, Javi; Junior, Martín, Marcial; e Manuel. Tamén xogaron Moncho e Galiñanes.

GOLES: 0-1. (ata o minuto 45, no que o partido se tivo que suspender)

ÁRBITRO: Gómez Blanco. Mostrou cartón amarelo a Moncho por parte do Armenteira Veteranos, antes de que, no minuto 45, un problema físico do propio colexiado obrigase a suspender o encontro.

INCIDENCIAS: Partido da décimo terceira xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante dez espectadores, nunha tarde soleada, pero fresca, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos non puido saír da crise de fútbol e resultados na que leva inmerso ao longo dos últimos meses. Pero nesta ocasión non foi unicamente debido aos problemas de índole futbolística que leva arrastrando partido tras partido, senón que foi por unha causa de forza maior. A lesión do colexiado Gómez Blanco, cando esta a piques de chegarse ao ecuador do encontro obrigou a suspender un partido que ata ese momento se caracterizaba polo equilibrio entre ambos os dous conxuntos, aínda que con vantaxe de cero a un para os visitantes, que souberon aproveitar o seu maior acerto cara a portería contraria fronte a un Armenteira Veteranos cheo de dúbidas e cunha falta non só de fútbol, senón principalmente de confianza, que impedía demostrar o potencial dun equipo que, pese a que non anda sobrado de recursos, pode dar un rendemento bastante superior ao mostrado durante boa parte do se leva disputado de liga.

Comezou dominando o conxunto local, fronte a un Salud S.D. Veteranos ordenado, que agardaba no seu campo para saír xogando desde atrás, tratando de dar bo tratamento ao balón, pero buscando rapidamente desde a liña de creación do mediocampo a velocidade dos seus xogadores de banda. Con dous extremos pegados case á liña de cal, os de Valga intentaban facer dano a unha defensa do Armenteira Veteranos que volveu amosar unha notable endeblezA. Con todo, o dominio local permitiu que os verdinegros gozasen das primeiras ocasións do encontro. Algunha internada de Marcial, que nesta ocasión que colocou polo costado esquerdo, e sobre todo, unha acción na que Manuel recibiu en velocidade e se plantou ante o meta rival, foron as oportunidades máis claras dos de A Armenteira, que seguen acusando a ausencia do seu goleador e gran referencia en ataque, Jorge Castro, lesionado de relativa gravidade no partido que tivera lugar no campo de As Corticeiras, en Caldas de Reis, que continúa co seu proceso de recuperación. E se á falta de contundencia en ataque se lle suma a fraxilidade defensiva, o que lle agarda a calquera equipo é sufrir. Tras algún leve aviso, nun saque de curruncho, no que o atacante do Salud S.D. Veteranos recibe, libre de marca, no segundo pau un envío a media altura, os visitantes conseguiron tomar vantaxe. Non se disiparon as dúbidas do Armenteira Veteranos coa reacción ao tanto en contra, pero si conseguiron armas algunha ocasión de perigo, con lanzamentos forzados de Javi, Martín ou Galiñanes, e sobre todo, nunha acción na que un defensor rival entregou o coiro a Manuel, pero o futbolista de San Salvador, case a portería baleira, non logrou imprimirlle a forza suficiente ao seu disparo, e a ocasión acabou sendo repelida pola zaga visitante. Mentres o Armenteira Veteranos se debatía no seu querer pero non poder, e quedaban escasos minutos para alcanzar o descanso, nun intento de ataque do cadro valgués polo costado esquerdo no que o balón acabaría indo pola liña de banda, o colexiado Gómez Blanco se fose ao chan, aqueixado dunha forte dor no norcello do pé esquerdo. 

Tras estar tendido uns minutos sobre o terreo de xogo, sendo atendido polos futbolistas de ambos os dous equipos, o árbitro logrou poñerse en pé, pero, véndose incapaz de continuar dirixindo o encontro, foise cara aos vestiarios, e púxose en contacto co Colexio de Árbitros para comunicarlle o acontecido. Durante case media hora, os futbolistas do Armenteira Veteranos e do Salud S.D. Veteranos, estiveron agardando unha resolución. Ante a imposibilidade de enviar un colexiado que substituíse a Gómez Blanco e continuase coa arbitraxe do partido, este deuse por finalizado, á espera do que determine o Comité de Competición da delegación de Pontevedra da Real Federación Galega de Fútbol. Se a entidade federativa o estima oportuno, dacordo coa normativa oficial, o encontro debería reanudarse no minuto no que tivo que ser paralizado, o que obrigaría tanto ao Armenteira Veteranos como ao Salud S.D. Veteranos a acordar unha data para disputar os minutos que restan para o final.

Como curiosidade, cabe destacar que a lesión sufrida por Gómez Blanco non é a primeira que se produce no campo de O Leixo e que afecta ao entorno familiar deste xoven árbitro, pois fai varios anos, un familiar próximo deste xoven árbitro, concretamente un tío seu, viu como se lle fracturaba un dedo dunha man ao quedarlle enganchando á rede dunha das porterías que estaba revisando antes do comezo dun partido da liga de veteranos. A familia Gómez conforma saga familiar estreitamente vencellada ao mundo do fútbol e en particular ao da arbitraxe, pero a fortuna non parece acompañalos cando visitan as instalacións deportivas de A Armenteira, aínda que neste caso o incidente parece non revestir especial gravidade, polo que se agarda que poida retomar o asubío nas próximas semanas.

O Armenteira C.F. feminino vence con contundencia no derbi municipal e aúpase ao terceiro posto da táboa

                                                                  FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA C.F.- C.D. MOSTEIRO - 6 - 2

ARMENTEIRA C.F: Lola; Ana Pintado, Rocío; Sara Rey, Dini, Luci; e Cris. Tamén xogou Anabel.

GOLES: 1-0. Minuto 2. Cris. 2-0. Minuto 7. Emerly. 3-0. Minuto 21. Dini. 3-1. Minuto 22. Emerly. 4-1. Minuto 25. Cris. 5-1. Minuto 47. Cris. 5-2. Minuto 50. Cris. 6-2. Minuto 52. Cris.

ÁRBITRO: Caeiro Mariño. Non mostrou cartóns amarelos ás xogadoras de ningún dos dous equipos.

INCIDENCIAS: Partido da décima xornada da Liga Feminina de Fútbol-7 que organiza a delegación de Pontevedra-Vigo da Real Federación Galega de Fútbol, disputado no campo de O Leixo, ante uns corenta espectadores, nunha tarde fresca e lixeiramente chuviosa por momentos, e sobre un terreo de xogo cunha superficie de terra nunhas condicións algo esvaradizas debido ás intensas choivas caídas ao longo das últimas semanas.

  CRÓNICA

O equipo feminino do Armenteira C.F. continúa na loita por ocupar os postos máis altos da táboa clasificatoria. Para confirmalo, fíxo realidade os pronósticos e venceu con claridade ao C.D. Mosteiro no derbi municipal entre os dous conxuntos de categoría feminina do municipio de Meis. Ao igual que ocorrera no encontro da primeira volta, as mozas do cadro que dirixe Marcial Prado superaron con contundencia ao rival, aínda que neste caso a superioridade foi moito máis abafante, xa que, de non ser pola atinada actuación da cancerbeira Caetana Rodríguez e a falta de puntería das atacantes locais, que estrelaron o coiro contra os paus nunhas dez ocasións e enviaron por fóra dos tres paus ducias de lanzamentos, o resultado podería ter sido moito máis abultado.

Desde o inicio púxose de manifesto a clara superioridade verdinegra. As combinacións entre Cris e Dini, que volveron mostrar o seu enorme repertorio de recursos, desarbolaban unha e outra vez á defensa dun C.D. Mosteiro que non era quen de saír do seu campo. Unha acción combinativa entre as dúas irmás facía chegar o balón a Cris que, xa no minuto 2, non perdoaba e colocaba ao Armenteira C.F. por diante. Pouco despois era Dini quen recibía e, tras desfacerse de varias zagueiras visitantes, situaba o dous a cero. No terceiro tanto Cris fixo gala do súa gran potencia de disparo e, desde a zona dereita do ataque, empalmou unha potente volea ante a que nada puido facer a meta Caetana Rodríguez, que puxo as mans, pero veu como os dedos se doblaban ante a forza que traía o balón. Na primeira dos tres lanzamentos a portería que realizou o C.D. Mosteiro, nun saque de curruncho, Cristina Abal cabeceaba o esférico cara ao fondo da portería defendida por Lola. Pero pouco despois, nunha acción combinativa de novo do Armenteira C.F., Luci conseguía abrir oco polo centro da defensa adversia e cruzaba suavemente o coiro ante a saída da gardamallas das de O Mosteiro.

Co resultado de 4-1 foise ao descanso e, tras a reanudación, a tónica do encontro non variou. O Armenteira C.F. sólido e ordenado atrás, confiaba a súa estratexia de ataque na inspiración do dúo Cris-Dini. E as xemelgas, unha vez máis, non decepcionaron. Como no primeiro período, produciron un inmenso caudal de xogadas de ataque, con continuos disparos con dirección á portería do C.D. Mosteiro. O longueiro repelía varios destes envíos, e a maior parte deles ían a escasos centímetros dos tres paus da portería visitante. Dini poñía nunha acción combinativa, adornada cos seus detalles técnicos habituais, o cinco a un. Novamente nun saque de curruncho, que aproveitou a relativa relaxación que a vantaxe no marcador provocaba nas futbolistas locais, Lucía Casas, libre de marcaxe, recurtaba distancias colocando o cinco a dous. Pouco despois, Cris, tras recibir unha asistencia na zona esquerda do ataque, batía a Caetana Rodríguez e situaba o seis a dous que resultaría definitivo. Nos últimos minutos, no que os espazos se ampliaron e nos que o C.D. Mosteiro realizou un terceiro disparo a portería, un balón elevado que se atopou coa acertada intervención de Lola, houbo ocasións para que a vantaxe das verdinegras aumentase, pero a puntería tampouco acompañou nestes intres finais ás mozas do clube da parroquia cisterciense.

Con este resultado, froito dun gran traballo e compromiso colectivo, e da calidade e inspiración de dúas futbolistas absolutamente diferenciais, como é o caso de Cris e Dini, e ante un rival máis ca digno, e que se comportou cunha total deportividade, o Armenteira C.F. aúpase á terceira praza da clasificación, con dezaoito puntos, unha situación nos postos de honra que tratará de refrendar a próxima fin de semana na súa visita ao campo Álvarez Durán-2 de Tui para medirse ao Tyde F.C., sexto clasificado, con catorce puntos.

As forzas de seguridade interveñen unha plantación de marihuana nas inmediacións do campo de O Leixo

 

Unha operación dirixida polos axentes do grupo 2 da UDYCO da Policía Nacional de Pontevedra, en colaboración coa Guardia Civil, permitiu intervir unha plantación con miles de plantas de marihuana nas inmediacións do campo de O Leixo, en Armenteira. A escasos metros das instalacións deportivas localizábase unha plantación que ocupaba unha extensión de terreo que superaba os 2.000 metros cadrados, onde medraban máis de 3.000 plantas de cannabis. No entorno, ademais dun semilleiro para as plantas, oculto entre as árbores e a biomasa que existe na zona, instalábase un pequeño campamento, con varias tendas de campaña, nas que se refuxiaban as persoas responsables da plantación, e nas que tamén se albergaba material de traballo, como palas, picos, arados e outros útiles de labranza, abonos químicos, produtos de xardiñeiría, xunto cunha balsa de auga á que se conectaban varias mangueiras que formaban o sistema de rego que surtía a toda a plantación. Debido ao elevado número de plantas decomisadas as autoridades xudiciais e a Policía Nacional víronse na obriga de solicitar a presenza de varias furgonetas de aluguer e dun camión de mudanzas para trasladar a mercadoría a dependencias policiais. O balbordo formado a causa da presenza dos axentes das forzas de seguridade e das furgonetas levantou unha enorme expectación entre os veciños e veciñas do lugar de O Busto, próximo ao terreo no que se cultivaban estes exemplares de substancia estupefaciente.

Aínda que non trascendeu a identidade de ningunha das persoas que puideron resultar detidas, fontes ben informadas afirman que se trataría de individuos que merodean pola zona con relativa frecuencia. Numerosos rumores relacionaban este alixo con membros do plantel do Armenteira Club de Fútbol ou do Armenteira Veteranos, cos que contactaron os diversos medios de comunicación nada máis coñecerse a noticia. Ningún dos representantes destas entidades quixo facer declaracións, alegando que xa declararían ante os xulgados pertinentes no momento no que fosen citados. Tampouco a Comunidade de Montes de Man Común Chan da Fonte, propietaria dos terreos, quixo realizar ningún tipo de declaración, desmarcándose de calquera responsabilidade relacionada con plantación decomisada. Con todo, outras fontes afirman que o cultivo de cannabis era custodiado por persoas alleas ás entidades citadas anteriormente, que non serían orixinarias da parroquia de A Armenteira nin da contorna, pero que decidiron establecer alí a súa base de operacións, dados os antecedentes relacionados co tráfico de estupefacientes dese entorno e aproveitando a constante presenza de néboa nese enclave, que lles permitiría ocultar con máis facilidade as súas actividades e actuar cunha maior discreción.

Pese a que inicialmente se especulaba con que os futbolistas tanto do Armenteira Club de Fútbol ou do Armenteira Veteranos, puidesen figurar, non tanto como responsables da plantación, senón como vendedores ou consumidores, o que explicaría os comentarios, a súa actitude desenfada ou algunhas das derrotas dos últimos partidos, fontes moi achegadas a estas entidades afirmaron que o bo humor, o carácter festeiro e divertido, xunto coas carencias futbolísticas técnicas e tácticas que poderían explicar os resultados desfavorables obtidos recentemente, nada teñen que ver co contacto co cannabis, senón que máis ben se ben á natureza propia destas xentes e aos chupitos cos que adoitan acompañar o café que se toman despois da comida anterior a cada partido.

Alarmados polo movemento producido nos arredores do campo de O Leixo, algún veciños e veciñas axiña fixeron acto de presenza no lugar dos actos. En privado, e sen querer desvelar a súa identidade, algún destes veciños aceptou atender aos medios de comunicación. Asegurando coñecer en profundidade á xente dos equipos de fútbol que utilizan de forma asidua estas instalación declarou que “son xente divertida, con bo humor, que calquera que non trate moito con ela podería dicir que anda na droga, ou incluso que poida consumila, pero, como di o outro, iso é cousa deles. Eu non digo nin unha cousa nin a outra, a ver se me entendes, pero vese que a maioría son xente con cartos e que leva boa vida, que aparentan ser felices, pero diso non digo nada, que aquí todos nos coñecemos e todo se sabe”. E para finalizar afirmou “eu veño normalmente a ver os partidos, e non sei se é culpa dos chupitos que toman co café antes dos partidos, se é culpa da marihuana ou se é culpa de non sei que, pero ultimamente resulta difícil velos ganar un partido”.

Tamara Falcó protagonizará un spot publicitario que terá A Armenteira como escenario

 

Que A Armenteira está de moda é un feito indiscutible. Son varias as persoas de relevancia nos distintos eidos as que elixen a nosa parroquia para realizar a súa voda, para pasear pola Ruta da Pedra e da Auga e polos distintos enclaves do territorio, para practicar deporte en contacto coa natureza ou simplemente para visitar o patrimonio histórico-artístico e degustar unha tapa acompañada dun viño ou un refresco nun dos locais de hostalaría da parroquia. Neste caso foi a coñecida socialité Tamara Falcó a que escolleu A Armenteira para o seu próximo proxecto. A coñecida colaboradora televisiva protagonizará un spot que terá como escenario algún dos puntos máis emblemáticos deste territorio. A Ruta da Pedra e da Auga, o campo de golf de Silván, os cruceiros que se extenden ao longo dos lugares da parroquia, as terrazas dos locais de hostalaría e, por suposto, o mosteiro cisterciense, serán os lugares nos rodará un anuncio publicitario dunha coñecida firma de moda española e que mostrará a través da figura de Tamará Falcó a beleza deste lugar nas ladeiras do Monte Castrove.

A marquesa de Griñón, que cursou estudos en materia de Comunicación no Lake Forest College, de Massachusetts, é unha experta non só no mundo dos medios de comunicación, senón no mundo da moda. Realizou as súas prácticas de deseño de moda en Zara e completou a súa formación neste campo no Instituto Marangoni de Milán. Actualmente é coñecida principalmente pola súa participación nalgúns dos programas de máis éxito do panorama televisivo, como Master Chef Celebrity ou El Hormiguero no que colabora nos parladoiros sobre temas de actualidade. O seu dominio nos ámbitos da comunicación, da moda e da gastronomía foron avais máis ca suficientes para que a axencia publicitaria encargada da rodaxe decidise apostar pola VI Marquesa de Griñón como protagonista do anuncio. Tras preseleccionar varios lugares da xeografía española, a axencia, asesorada por un comité de expertos, decidiuse finalmente por A Armenteira, unha decisión na que resultou clave a opinión da propia Tamara Falcó, que se decantou por esta parroquia de O Salnés porque probablemente sexa o escenario elixido para o enlace co empresario de ascendencia galega Hugo Arévalo, parella sentimental da marquesa tras a súa tormentosa ruptura con Íñígo Onieva.

No anuncio participarán ademais rostros coñecidos da vida social de A Armenteira. Persoas relevantes do mundo relixioso, cultural, empresarial ou político ou deportivo da parroquia aparecerán en forma de cameos nun anuncio que non durará máis de tres minutos. De feito, a propia Tamara Falcó desprazouse recentemente a estas terras do municipio de Meis para supervisar os diferentes lugares nas que se desenvolverá a rodaxe. Tras consultar a dispoñibilidade da igrexa do mosteiro cisterciense para os seus plans nupciais, a marquesa de Griñón visitou persoalmente algúns dos lugares que os profesionais en materia audiovisual da axencia escolleron polo seu maior potencial visual para un anuncio no que se presentarán os modelos máis chamativos da temporada de primavera dunha das firmas de moda española máis recoñecidas a nivel internacional. Aínda que o protagonismo principal do spot correrá a cargo da filla de Isabel Preysler, a axencia publicitaria iniciará unha selección de figurantes que servirán para ambientar as paisaxes do anuncio. Por elo, todas aquelas persoas interesadas en participar na rodaxe e, ao tempo, en coñecer en persoa e fotografiarse xunto a un dos personaxes máis coñecidos do mundo mediático, poderán formular a súa petición a partir deste mércores, 28 de decembro. A través das oficinas municipais do Concello de Meis, da Comisión de Festas Santa María de Armenteira, do Armenteira Club de Fútbol ou nos locais de hostalaría da parroquia será posible anotarse para formar parte do elenco de actores ou actrices que xunto con Tamara Falcó, promocionen a moda da temporada de primavera e os valores artísticos, culturais e paisaxísticos de A Armenteira.