O Armenteira C.F. lanza a súa propia colección de cromos dixitais

 

Por antiga que parece, a colección de cromos é unha costume que se resiste a pasar de moda. Desde fai décadas, a rapazada tivo esta afección entre as preferidas. Nos patios dos colexios, nos parques, nas rúas ou nos domicilios os nenos e nenas pegaban nos seus álbumes cromos que adquirían nos quioscos e librarías ou que se agochaban nos envases dos diversos tipos de chucherías que tanto gustan á mocidade. As negociacións volvíanse complicadas cando se trataba de intercambiar aqueles cromos que estaban repetidos e a competitividade era máxima por encher e completar os álbumes e por adquirir aqueles cromos que se retrasaban en saír á circulación. Hai quen afirma que a historia dos cromos remóntase á Francia do século XVIII, cando Luis XIV, o monarca absolutista coñecido como o Rei Sol, puxo de moda na corte de Versalles coleccionar gravados de personaxes populares da época. Pero non sería ata o século XIX cando se comezaron a comercializar. Eran unha especie de estampas en branco e negro, que os nenos e nenas mercaban para colorear. Coa chegada da técnica da cromolitografía ao mundo da imprenta a produción de cromos experimentou unha revolución. De fabricalos de forma artesanal pasaron a ser fabricados de forma mecánica, o que se traduciu nun aumento da produción e no abaramento dos custos e, polo tanto, tamén do seu prezo. Esta moda non chegaría ao fútbol ata 1961, cando Giuseppe Panini e os seus irmáns fundaron en Módena a súa mítica compañía, a través da que lanzaron unha colección de cromos baseada no campionato italiano de fútbol. Houbo que agardar ata 1970, co motivo da celebración da Mundial de México, para que a moda dos cromos de fútbol acadara unha dimensión internacional.

Seguindo a estela de Panini e da variedade de empresas, clubes ou colectivos que se dedican a poñer á disposición do público estas imaxes ilustradas, o Armenteira C.F. decidiu lanzar a partir deste mes de marzo a súa propia colección de cromos. Trátase neste caso dunha colección en formato dixital, elaborada en base ás fotografías tomadas durante os partidos do equipo feminino da entidade verdinegra e do Armenteira Veteranos. Día tras día, a través dos perfís das redes sociais do clube de A Armenteira, iranse publicando estas particulares estampas que terán como protagonistas os e as futbolistas de ambas os dous equipos. Cunha información básica, entre a que está o nome deportivo, a posición, o equipo e a temporada, desfilarán pola pasarela das redes sociais compoñentes dos planteis verdinegros. Todo elo estará aderezado con música e cunha breve descrición das cualidades e do papel e relevancia no equipo e no clube de cada futbolista. Unha iniciativa que aposta pola creatividade e a innovación e que, dependendo da aceptación que teña por parte do público, podería ampliarse co lanzamento de futuras coleccións, como por exemplo con cromos vintage con fotografías dos xogadores e xogadoras que militaron no Armenteira C.F. e no Armenteira Veteranos desde que en 1995 o fútbol de competición oficial desembarca na parroquia cisterciense. Pero para comezar, a partir deste luns, 27 de marzo, os e as amantes do balompé, e os seguidores e seguidoras dos clubes de fútbol e de todo o relacionado coa parroquia de A Armenteira, xa poderán gozar desta colección de cromos dixitais.

O Armenteira C.F. feminino vence ao C. Juventud Cambados nun duelo no que o ataque primou sobre a defensa

  FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA C.F.- C. JUVENTUD CAMBADOS - 6 - 4

ARMENTEIRA C.F: Lola; Rocío, Anabel; Dini, Uxía, Luci; e Cris. Tamén xogou Sara Rey, Ana Pintado e Antía.

GOLES: 1-0. Minuto 5. Luci. 2-0. Minuto 7. Cris. 3-0. Minuto 10. Cris. 4-0. Minuto 19. Cris. 4-1. Minuto 23. Mirian Señoráns. 4-2. Minuto 33. Mirian Señoráns. 4-3. Minuto 40. Alba Rodiño. 5-3. Minuto 44. Uxía. 6-3. Minuto 46. Cris. 6-4. Minuto 60. Andrea Hermida.

ÁRBITRO: Barreiro Viñas. Non mostrou cartóns amarelos ás xogadoras de ningún dos dous equipos.

INCIDENCIAS: Partido da décimo séptima xornada da Liga Feminina de Fútbol-7 que organiza a delegación de Pontevedra-Vigo da Real Federación Galega de Fútbol, disputado no campo de O Leixo, ante uns trinta espectadores, nunha tarde soleada e temperada, e sobre un terreo de xogo cunha superficie de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O equipo feminino do Armenteira C.F. retomou a senda da vitoria. E foi tras vencer no duelo de rivalidade ante o C. Juventud Cambados, nun partido con moitos goles, cun resultado máis propio dun set de tenis, no que o ataque primou sobre a defensa. Tratouse dun encontro con tres fases ben diferenciadas: unha primeira fase de contundencia en ataque do Armenteira C.F. que case parecía sentenciar; unha segunda de intento de remontada do C. Juventud Cambados; e unha terceira fase de reafirmación do triunfo das verdinegras.

O partido iniciouse cun Armenteira C.F. sólido e ordenado en defensa e contundente en ataque. Apenas sufrían en defensa as locais e mostraban unha tremenda efectividade en ataque. Con Lola baixo paus, con Rocío e Anabel como na liña de centrais, con Uxía dirixindo na sala de máquinas, e con Dini e Luci nos costados, ambas as dúas a pé cambiado, e con Cris en posicións máis avanzadas, o cadro verdinegro parecía encauzar desde os primeiros minutos a que sería unha vitoria cómoda. Nunha acción individual de Luci, na que a de Poio se internou na área pola banda esquerda, para recurtar á defensora e axustar o lanzamento pegado ao poste esquerdo da meta cambadesa, as de A Armenteira tomaban xa vantaxe nada máis iniciarse o encontro. Pouco despois, Cris rompendo polo centro da defensa rival, plantábase soa ante a xoven gardamallas Sofía Losada, e situaba o dous a cero. De novo, Cris, facendo gala da súa calidade na definición, era a autora do terceiro e do cuarto gol das locais. O catro a cero facía supoñer que o que podería ser o triunfo máis plácido das locais no que vai de temporada. Pero non foi así. Non se viñeron abaixo as de Cambados, e comezaron a combinar e a trenzar algunha xogada que lles permitiu achegarse sobre as proximidades da meta defendida por Lola. Despois de algún aviso, Mirian Señoráns, sen dúbida a futbolista diferencial do C. Juventud Cambados, aproveitaba a relativa relaxación defensiva das verdinegras e anotaba o primeiro tanto para o seu equipo.

Na segunda metade mantívose a tónica dos minutos finais do primeiro período. As locais seguiron cunha intensidade menor, e iso, unido á fraxilidade defensiva que por momentos mostraron na tarde deste domingo, deu certas facilidades ás da vila do albariño. Mirian Señoráns colocaba o catro a dous e Alba Rodiño, unha futbolista que fai uns anos a piques estivo de incorporarse ao Armenteira C.F. durante a pretemporada, levándose unha serie de rexeitamentos, empalmaba unha volea desde dentro da área para situar o catro a tres. Por uns intres cundiu o nerviosismo na parroquia local. A remontada parecía posible. Pero as futbolistas verdinegras, exhibindo unha capacidade de control do xogo e unha veteranía moi útil para enfrontarse ás situacións de maior dificultade que adoitan aparecer ao longo dos partidos, subiron unha marcha na intensidade do seu fútbol e disiparon as dúbidas que podían poñer en cuestión que os tres puntos se quedasen en O Leixo. Uxía tras recibir unha asistencia de Cris desde a liña de fondo, empalmaba unha preciosa volea para fixar o cinco a tres, e Cris, tras desfacerse da presión das defensoras rivais batía a Sofía Losada para sentenciar co seis a tres. A partir de entón, a remontada cambadesa xa semellaba inviable. As visitantes acusaban o cansanzo e non eran quen de inquedar a meta de loca como o fixeran nos minutos anteriores. Puido incluso ampliar vantaxe o Armenteira C.F., pero nin Cris, nin Dini, nin Uxía acertaron cos seus lanzamentos a portería. Xa sobre o asubío final, Andrea Hermida, unha das xogadoras máis novas das amarelas, recibía unha asistencia que se colocou polo medio dunha liña defensiva local excesivamente relaxada, e remachaba a gol coa portería baldeira. O seis a catro final reflectía a superioridade das verdinegras, cimentada sobre todo nun dominio dos tempos do xogo e nunha contundencia na finalización que resulta determinante nun partido clave para a clasificación final na liga, como o era a cita deste domingo entre dous dos equipos da comarca de O Salnés que compiten na liga feminina de fútbol-7.

Con este triunfo, o Armenteira C.F. feminino sitúase na quinta posición, con vintesete puntos. Na próxima fin de semana, a escadra verdinegra deberá visitar as intalacións deportivas de A Lagoa para medirse ao Mondariz C.F. F.F., un conxunto que nesta xornada asegurou a segunda posición na táboa clasificatoria, e que será un duro rival no obxectivo da entidade verdinegra de rematar a liga entre as catro primeiras prazas.

O Armenteira Veteranos vese claramente superado polo C.D. Mosteiro-A Barbería de Diego e sucumbe no Municipal de Meis

 FICHA TÉCNICA

C.D. MOSTEIRO-A BARBERÍA DE DIEGO - ARMENTEIRA VETERANOS - 4 - 0

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Moncho, Carlos Castro, Óscar Muñiz, Richi; Junior, Carlos Muñiz, Martín, Javi, Marcial; e Rubén. Tamén xogaron Óscar Barreiro, Víctor e Suso.

GOLES: 1-0. Minuto 17. Adrián Oubiña. 2-0. Minuto 23. Adrián Oubiña. 3-0. Minuto 57. Adrián Oubiña. 4-0. Minuto 65. Victorino Martínez.

ÁRBITRO: Leirós Brea. Mostrou cartón amarelo a Suso por parte do Armenteira Veteranos.

INCIDENCIAS: Partido da décimo novena xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos da da delegación de Pontevedra disputado no campo Municipal de Meis, en O Mosteiro, ante uns dez espectadores, nunha tarde nubrada e temperada, con brétema, e sobre un terreo de xogo de céspede artificial nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos viuse claramente superado polo C.D. Mosteiro-A Barbería de Diego no partido disputado na tarde deste sábado, 11 de marzo, no campo Municipal de Meis. Bastante mermado de efectivos, o conxunto de O Leixo non puido apenas facer fronte a un rival cun plantel amplo, que exhibiu uns recursos futbolísticos bastante superiores aos dun Armenteira Veteranos que tratou de manter o tipo, pero pouco puido facer para contrarrestar as accións do adversario.

Desde o inicio, parecía evidente cal ía ser a tónica do encontro. O C.D. Mosteiro-A Barbería de Diego asumía a posesión do coiro e o control do xogo en base a un fútbol combinativo. Pola contra, o Armenteira Veteranos, agazapado no seu campo, intentaba manter a orde táctica e artellar algunha acción de contragolpe ou algún envío en longo cara a Rubén, o seu único home en ataque este sábado, para sorprender á defensa local. Tras unhas primeiras tímidas aproximacións do conxunto de O Mosteiro, o Armenteira Veteranos, que non era quen de ter presenza ofensiva, dispuxo da súa primeira ocasión nunha xogada ben trenzada, que culminou cun disparo de Junior desde fóra da área, que obrigou a estirarse ao gardamallas José Luis Piñeiro, para enviar o esférico a córner. Pero a partir de aquí as opcións de vitoria dos visitantes foron esfumándose. As combinación e as entradas por banda do C.D. Mosteiro-A Barbería de Diego descubrían as debilidades defensivas dos verdinegros, que ademais non se daban acostumado ao tacto co balón, difícil de dominar e que custaba controlar sobre unha superficie de céspede articial máis rápida do normal a causa das chuvias dos últimos días e da humidade do ambiente. Unha acción de ataque dos locais iniciada pola banda dereita e que se trasladou ao costado esquerdo, sen que os futbolistas do Armenteira Veteranos foran quen de contrarrestala, rematou cun pase preciso ás costas da defensa, que Adrián Oubiña recibiu e aproveitou para superar a Sirra cun toque sutil. Apenas uns minutos despois, de novo Adrián Oubiña, recibía unha asistencia no lado esquerdo do ataque do seu equipo, e desde dentro da área, batía a Sirra cun disparo a media altura. Aínda que o intentou, non puido reaccionar o Armenteira Veteranos. Falto de empuxe, sen cabeza e tampouco sen moito corazón, a formación verdinegra, recurría aos envíos en profundidade desde a liña defensiva cara a Rubén, pero o atacante de Caroi, moi só na dianteira, víase con escasa marxe de maniobra ante a gran cantidade de defensores entre os que se movía. Non foi o día máis inspirado para Rubén, como tampouco para a maioría dos seus compañeiros, excesivamente imprecisos no toque e sen a intensidade necesaria na recuperación. 

No segundo período, pareceu tomar algo de aire o Armenteira Veteranos, que conseguía ter máis a posesión do balón e vía como a zona do mediocampo, desaparecida na primeira metade, era quen de crear algo de xogo. Pero non era suficiente, pois as ocasións non chegaban. Adrián Oubiña, o goleador dos locais e "pichichi" destacado do grupo, que estivera descansando desde aproximadamente a media hora de partido, nada máis regresar ao campo, no primeiro balón que toca, tras recibir unha asistencia desde o costado esquerdo do ataque, colocaba, cun lanzamento preciso desde o interior da área, o tres a cero. Outro mazazo para o Armenteira Veteranos, que non atopaba argumentos para, polo menos, maquillar o resultado. Nunha acción na que novamente os verdinegros pecaron de falta de contundencia defensiva, un disparo de Victorino Martínez, que en primeira instancia detivo Sirra, acaba colándose cara ao fondo da rede. Cun catro a cero en contra, e con varios futbolistas aqueixados de molestias físicas, ao Armenteira Veteranos unicamente lle quedaba sobrevivir. Carlos Castro tivo que abandonar o campo cunha lesión no norcello, Óscar Muñiz, con problemas nas costas, corría o mesmo destino, Víctor tras un golpe tamén nas costas, viuse obrigado a pedir o campo, e finalmente, Martín, nos estertores do encontro, tivo que ser relevado, xa que os problemas musculares que ven sufrindo ao longo das últimas semanas lle impedían continuar no terreo de xogo. Un disparo impreciso de Rubén, que non atopou portería e un par de saques de curruncho, con Sirra incorporado ao remate nos minutos finais, foron as aproximacións máis perigosas dun Armenteira Veteranos notablemente inoperante ao longo dos noventa minutos. Leirós Brea, un colexiado aferrado á rixidez do regulamento, que se afana en repetir unha e outra vez as normas ante as recriminacións dos futbolistas, decidiu poñer fin a un partido, no que o único cartón amarelo o recibiu Suso na primeira metade, nunha entrada a Pablo Nine, na que aparatosa caída do xogador local induciu ao árbitro a sancionar ao dianteiro de Couso, ao que lle custou aceptar unha sanción que a todas luces consideraba inxusta.

Con esta derrota, o Armenteira Veteranos queda na décima posición, con doce puntos. Na próxima fin de semana o cadro verde e negro deberá recibir no campo de O Leixo ao Moraña C.F., líder destacado do grupo, con corenta e un puntos, e gran favorito a alzarse co título de campión de liga, que no partido da primeira volta xa vencera con contundencia a un Armenteira Veteranos, que agora máis mermado polas baixas, tratará de asumir o difícil reto de plantar cara ao rival a priori máis poderoso do grupo 2 de Terceira de Veteranos da delegación de Pontevedra da Terceira Galicia de Veteranos.

Armenteira Veteranos e S.D. Puentearnelas exhiben a súá escasa pegada e reparten puntos en O Leixo

FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - S.D. PUENTEARNELAS - 0 - 0

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Moncho, Martín, Carlos Muñiz, Richi; Óscar Muñiz, Javi, Junior, Marcial; Rubén e Galiñanes. Tamén xogaron Óscar Barreiro, Víctor, Manuel, Suso e Carlos Castro.

GOLES: Non houbo goles no partido.

ÁRBITRO: Arís Arribas. Non mostrou cartóns a ningún xogador do Armenteira Veteranos nin da S.D. Puentearnelas.

INCIDENCIAS: Partido da undécima xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos da da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante quince espectadores, nunha tarde soleada e temperada, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

Armenteira Veteranos e S.D. Puentearnelas fixeron táboas no partido da tarde deste sábado, 4 de marzo, no campo de O Leixo. O encontro, que debía terse disputado o pasado 17 de decembro, pero que, debido ás numerosas baixas que tería esa fin de semana o conxunto verdinegro, fora aprazado e trasladado para esta xornada, na que curiosamente coincidía quenda de descanso tanto para os de A Armenteira como para os de Pontearnelas. Foi nun duelo de rivalidade, entre dúas formacións que se coñecen sobradamente, e no que tanto uns como outros exhibiron unha notable falta de pegada, que explica, xunto a outras carencias, a súa situación na clasificación. Se na primeira metade predominou o dominio e as ocasións locais, na segunda, o partido abriuse, e as ocasións repartíronse entre ambos os dous bandos.

O equilibrio entre os dous conxuntos mostrouse desde o inicio. Comezou o Armenteira Veteranos coa intención de asumir o control do xogo. Con Martín e Carlos Muñiz no centro da zaga, para potenciar a creación do xogo desde a liña defensiva, os de A Armenteira trataban de apostar por un fútbol máis combinativo có que adoita figurar no seu libro de estilo. Javi, na posición de mediocentro único, era a pedra angular nun plantexamento que, pese ao seu maior apego ao toque, recurría aos balóns en longo buscando a velocidade de Rubén unha vez que o coiro chegaba á zona de mediocampo. E foron eses envíos en longo cara a Rubén a prrincipal fonte de perigo dos verdinegros nestes primeiros corenta e cinco minutos. Ata tres veces se plantou diante do gardamallas Julio Cores o atacante de Caroi, que non tiña excesivas dificultades en superar en velocidade aos defensores adversarios, pero que non tiña a mesma fortuna á hora de definir ante a saída do cancerbeiro. Un remate de Javi, recibindo libre de marca no segundo pau, foi a outra gran oportunidade de gol dos locais neste período inicial, pero o mediocampista de Couso non imprimiu a forza necesaria ao lanzamento, facilitando a intervención do meta Julio Cores. Pola contra, Sirra apenas tivo que intervir nesta primeira metade.

Tras a reanudación, a situación variou minimante. O maior dominio local decaeu, e comezaron a abrirse espazos. O cansanzo e os desaxustes tácticos provocaron unha separación entre liñas, o cal permitiu que tanto o Armenteira Veteranos como a S.D. Puentearnelas puidesen achegarse con menor impedimentos á área rival. De todos xeitos, tampouco houbo oportunidades de gol demasiado claras, e as que se produciron, foron debidas máis ben a erros na zona defensiva. Unha cesión cara a Sirra que case se escapa cara o fondo da rede e un intento de despexe que tamén colleu dirección cara a portería defendida polo gardamallas de Couso, fixeron cundir o pánico entre a afección local. Tras estes minutos de nerviosismo, o Armenteira Veteranos tratou de recompoñerse buscando a súa arma máis efectiva en ataque na tarde deste sábado. A velocidade e a capacidade de desborde de Rubén, embocado ao costado dereito, eran o principal argumento ofensivo dos locais. Pero non era suficiente. Faltáballe acompañamento a Rubén en ataque, e nos casos nos que algúen lograba asociarse con el, a xogada finalizaba sen éxito. Un disparo de Javi que rexeitou a zaga do Arnelas, unha cabalgada de Óscar Muñiz ou un lanzamento de falta executado por Junior foron quizais as oportunidades de certo perigo máis destacables do Armenteira Veteranos neste segundo período. Os visitantes, tamén se deixaron ver nalgunha ocasión polas inmediacións da meta de Sirra, pero a serenidade defensiva dos verdinegros e o desacerto dos envíos a portería dos de Pontearnelas, impediron que o marcador se movese. Mención especial merece a presenza na S.D. Puentearnelas de Rafa Fernández, un dos futbolistas de maior idade das ligas de veteranos, e que fai máis dunha década militou no Armenteira Veteranos, e que temporada tras temporada continúa en activo e deixando destellos dunha calidade que lograr resistir ao paso dos anos.

Co punto sumado na xornada deste sábado, o Armenteira Veteranos colócase na novena posición da táboa, con doce puntos. Na próxima fin de semana, a escadra verde e negra deberá rendir visita ao campo Municipal de Meis para medirse ao C.D. Mosteiro-A Barbería de Diego, no que será un novo derbi municipal na categoría de veteranos. Os da capital do municipio, terceiros na clasificación, con vintenove puntos, parecen partir como claros favoritos, aínda que os de A Armenteira, acostumados a asumir retos difíciles e coa motivación que supón este novo duelo de rivalidade, non renuncian a poder dar a sorpresa.

O Newport Cats F.C. lévase os tres puntos de O Leixo ante un Armenteira Veteranos moi escaso de argumentos

                                                               FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - NEWPORT CATS F.C. - 1 - 3

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Óscar Barreiro, Carlos Castro, Óscar Muñiz, Moncho; Javi, Carlos Muñiz; Jorge Dávila, Martín, Richi; e Rubén. Tamén xogaron Galiñanes e Fernando.

GOLES: 0-1. Minuto 10. José Antonio Martínez. 0-2. Minuto 57. Borja López. 0-3. Minuto 75. Santiago Moldes. 1-3. Minuto 85. Rubén.

ÁRBITRO: Corredera Blanco. Non mostrou cartóns a ningún xogador do Armenteira Veteranos nin do Newport Cats F.C.

INCIDENCIAS: Partido da décimo sexta xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante dez espectadores, nunha tarde soleada e temperada, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos segue en crise de fútbol e resultados. Cun conxunto bastante mermado e ante un rival reforzado, bastante superior ao que se enfrontara na primeira volta ao cadro verdinegro, os de A Armenteira volveron deixar escapar os tres puntos de O Leixo. Son varias as xornadas que o Armenteira Veteranos leva sen coñecer a vitoria e custa lembrar cal foi o último partido no que lograron a vitoria. No partido deste sábado foi o Newport Cats F.C. o que derrotou aos verde e negros, nun partido no que os visitantes foron superiores, pero no a diferenza de goles foi excesiva a tenor do observado sobre do terreo de xogo do campo situado no lugar de O Busto.

Desde o inicio parecía clara cal ía a ser a tónica do partido. Os visitantes, apostando por un fútbol combinativo, tomaban o control da posesión, mentres o Armenteira Veteranos, cunha formación de evidente carácter defensivo, dado o perfil maioritario da maioría dos futbolistas dos que dispoñía este sábado, agardaba no seu campo para organizar algunha acción de contraataque. Liderados por Suso Bea, os visitantes querían impoñer a súa lei. O xogador portonovés, recentemente incorporado á disciplina do Newport Cats F.C., conta cunha dilatada experiencia nas categorías da Terceira División e da Preferente Galicia, en clubes como o Portonovo S.D. ou o Vilalonga F.C. no que militou ata a pasada temporada, antes de unirse ao Unión Dena C.F., clube que abandonou ao longo desta campaña para pasar a formar parte do equipo de veteranos da súa vila. Desde a zona de mediocentros, Suso Bea repartía xogo e facía xogar a un equipo que, como xa demostrara no partido da primeira volta, ten unha filosofía de fútbol que se artella en torno ao toque. Os erros que se producían na saída do balón eran aproveitados polo Armenteira Veteranos, que trataba de explotar a calidade de Martín e a velocidade de Rubén para dar algún susto en forma de contragolpe. Pero o plans do Armenteira Veteranos axiña se viñeron abaixo cando, tras un saque de curruncho, José Antonio Martínez cabecea no segundo pau, libre de marca, e envía o coiro cara ao fondo da meta defendida por Sirra. Cunha alineación de corte defensivo, os locais tiñan entón que reaccionar. Moveron o banco e buscar con algo máis de ahinco a portería contrario, aínda que a posesión e o dominio seguiron sendo de forma maioritaria dos dos Portonovo. Algún disparo de Javi ou de Rubén foron as principais ameazas para o gardamallas do Newport Cats F.C., que apenas tivo a oportunidade de lucirse durante o primeiro período.

Tras a reanudación, a situación non variou en exceso. Sen excesivo ritmo, o conxunto visitante combinaba unha e outra vez, pero apenas creaba ocasións de perigo. Pola contra, o Armenteira Veteranos trataba de tapar os ocos polos que o adversario podía facer dano ao tempo que aumentaba a intensidade na presión. Pero, Borja López, recibindo de costas unha asistencia nun saque de banda, xirouse e adentrouse na área para empalmar un disparo co que colocar´o cero a dous. O encontro parecía sentenciado e ao Armenteira Veteranos só lle quedaba tirar de garra. Foi a partir dese momento cando os verdinegros dispuxeron das mellores ocasións do partido. Con todo as circunstancias complicáronse aínda máis cando, Santiago Moldes, un hábil e veloz extremo, culminaba unha acción individual pola banda dereita cun lanzamento que se colocaba no fondo das mallas de Sirra. Foi nese momento cando Sirra decidiu cambiar o rol con Óscar Muñiz e pasou a desempeñar o papel de xogador de campo nos minutos restantes. Con Sirra na zona de mediocentros e con Óscar Barreiro no costado esquerdo do ataque, os verdinegros deixáronse ver con máis frecuencia polas proximidades da área rival nesta parte do partido. Javi, Rubén, Fernando tiveron nos seus pés algunha ocasión de perigo, aínda que quen dispuxo da máis clara foi Óscar Barreiro, pero o de Valboa non foi capaz de imprimirlle a potencia suficiente ao disparo e este foi repelido pola defensa visitante. A recompensa para os locais chegaría no minuto 85, tras recibir Rubén un envío en longo de Carlos Castro e plantarse só ante o meta Iván Giráldez. O futbolista de Caroi, máximo artilleiro do Armenteira Veteranos no que vai de temporada, non perdoaba e lograba o tanto da honra para os de O Leixo, que xa non terían tempo para lograr como mínimo a igualada.

Con esta derrota, o Armenteira Veteranos sitúase na décimo terceira posición na táboa. Na próxima fin de semana non haberá partidos na Terceira Galicia de Veteranos, a causa das celebracións de Entroido, e non será ata o sábado, 25 de febreiro, cando se retome a competición. Nesa xornada o Armenteira Veteranos deberá visitar o campo de A Lanzada para medirse ao Noalla V. Portaredonda, curiosamente o equipo ante o que os de A Armenteira lograran a vitoria na presente campaña. O cadro da parroquia de Sanxenxo transita agora comodamente polo zona media da clasificación, na sexta posición, con dezanove puntos, mentres o Armenteira Veteranos se afunde na táboa. Un triunfo ante os de Noalla podería supoñer un impulso para a decaída moral dun conxunto que non acaba de recuperar a confianza nas súas posibilidades, e que asume con resignación as numerosas adversidades ás que ten que enfrontar esta temporada e que o condenan a unha sucesión de partidos nos que o triunfo, ou polo menos as opcións de puntuar, se manteñen lonxe do seu alcance.

Armenteira Veteranos e Dorrón C.F. Veteranos repártense os puntos nun derbi cun final polémico

                                                                   FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - DORRÓN C.F. VETERANOS - 2 - 2

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Óscar Muñiz, Carlos Castro, Richi; Manuel, Javi, Martín, Marcial; Junior e Rubén. Tamén xogaron Carlos Muñiz, Fernando, Suso e Galiñanes.

GOLES: 1-0. Minuto 44. Rubén 1-1. Minuto 52. Luis Benito Rey. 2-1. Minuto 72. Fernando. 2-2. Minuto 84. Daniel Torres.

ÁRBITRO: Cacabelos Iglesias. Mostrou cartón amarelo a Rubén por parte do Armenteira Veteranos e a Sergio García e a José Fernando Rodríguez por parte do Dorrón C.F. Veteranos.

INCIDENCIAS: Partido da décimo cuarta xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante vinte espectadores, nunha tarde soleada, pero fresca, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos volveu puntuar varias semanas despois. Non o facía desde o pasado 3 de decembro, cando empataba a tres tantos co Carballo da Portela A.C.D. Aínda que o punto conseguido tras a igualada deste sábado, 28 de xaneiro, fronte ao Dorrón C.F. Veteranos supoña un paso adiante en relación cos resultados adversos das últimas xornadas, certamente soubo a pouco aos verdinegros, que confiaban en repetir o triunfo que lograran no encontro da primeira volta, cando superaban con claridade aos de Dorrón no campo de O Revel. Nesta ocasión, a situación variou notablemente, xa que, mentres que o Armenteira Veteranos vén un sufrindo unha notable merma de efectivos, principalmente pola ausencia por lesión da súa gran referencia en ataque, Jorge Castro, o Dorrón C.F. Veteranos presentábase en O Leixo cun plantel amplo e reforzado, cun nivel bastante superior ao mostrado naquel partido inicial da liga 2022/2023.

O deste sábado foi un partido igualado, con alternativas por parte de ambos bandos, pero sen ocasións de gran claridade nin para ningún dos dous conxuntos. O berro nos vestiarios co que os futbolistas do cadro sanxenxino trataban de animarse xusto antes de dar comezo o encontro xa servía de anuncio ao que ía ocorrer nos primeiros minutos. Apretando na presión e tratando de imprimirlle un ritmo veloz ao seu xogo, os de Dorrón querían deixar claro que eran un equipo distinto ao da primeira volta e que viñan a O Leixo a polos tres puntos. Un Armenteira Veteranos desconcertado e perdido no campo, sucumbía ante os arrebatos ofensivos do rival. Pero a estas ráfagas de ataque do Dorrón C.F. Veteranos faltábanlle puntería, e os primeiros lanzamentos que realizaron non foron quen de dirixilos entre os tres paus da meta defendida por Sirra. Co paso dos minutos, o Armenteira Veteranos foi calmando a efervescencia do adversario e foi tomando o control do partido. A entrada de Carlos Muñiz no centro da defensa, achegouse colocación, serenidade e calidade na saída do balón aos locais, aínda que o seus intentos de buscar a portería rival pecaban de precipitación e baseábanse nun uso abusivo nos pelotazos en longo. As carreiras de Rubén, o estilete ofensivo do Armenteira Veteranos no partido deste sábado, resultaban infrutuosas ante a imposibilidade de alcanzar eses envíos en profundidade. Foi nunha falta cometida sobre o propio Rubén, na que o futbolista de Caroi, nunha das súas principais especialidade, colocaba ao seu equipo por diante. O lanzamento falta, desde lo borde esquerdo da área defendida polo Dorrón C.F. Veteranos, levaba tal potencia que dobrou as mans do gardamallas José María Brañas e o balón colábase cara ao fondo das redes pegado ao pau esquerdo da meta visitante. Restaba un minuto para o descanso, o resultado parecía dar unha relativa tranquilidade aos verdinegros para afrontar o segundo período.

Tras a reanudación, o Armenteira Veteranos temía unha saída intensa dos visitantes, como sucedera na primeira parte. Pese a que a intensidade dos granates foi maior cá da parte final da primeira metade, a reacción dos de Dorrón non parecía a agardada. Pero tampouco os locais eran quen de tomar o control do encontro e, coma sempre, os despistes defensivos ían ser a súa condea. Unha perda de balón no inicio dunha xogada desde a defensa, obrigaba a derrubar a un dianteiro adversario sobre a media lúa da área. O lanzamento de falta, suave e bastante preciso, superaba o obstáculo dunha barreira que semellaba que non estaba demasiado ben situada. O empate provocou uns intres de desconcerto nos locais, que adoecen dunha moral fráxil esta temporada e acusan en exceso as adversidades que se lle van presentando ao longo dos partidos. Cando parecía que o encontro se encamiñaba cara unha igualada final, de novo unha xogada saída dos pés de Rubén, tras varios rexeitamentos, acababa co coiro en poder de Fernando que, incorporado ao ataque, resolvía cunha certeira vaselina que superaba ao meta José María Brañas. Contaban xa os de A Armenteira con levarse os tres puntos e, tras un susto por un esvaecemento do gardamallas Sirra despois dun saque de curruncho, do que afortunadamente puido recuperarse e continuar o encontro, nunha das últimas acometidas do rival chegaría o empate. Un saque de banda desde o costado dereito do ataque do Dorrón C.F., no que o balón non puido ser repelido polos defensores verdinegros, provocaba unha internada por banda e un centro que, Daniel Durante, libre de marca na área pequena, non desaproveitaba para situar o dous a dous no marcador. O tanto do empate deu un maior impulso aos visitantes, que vían incluso en condicións de lograr un terceiro tanto que lles dese a vitoria, pero, nos tres minutos de tempo engadido que anunciara o colexiado Cacabelos Iglesias, o Armenteira Veteranos gozou da que quizais foi a ocasión máis clara do partido. Un envío en longo remataba co coiro nos pés de Galiñanes que, man a man co meta visitante, non era quen de resolver, e tras recoller o rexeitamento Martín, o envío do mediocampista de Vilar era detido polo cancerbeiro visitante coas mans fóra da área, evitando o posible gol dos de A Armenteira. Ante a sorpresa dos locais, e fuxindo da toma dunha decisión comprometida, como podería ser a expulsión do meta do Dorrón C.F. Veteranos, o colexiado decidiu decretar a fin do partido cando aínda non se cumpriran os tres minutos que anunciara que ía engadir.

Con este punto, o Armenteira Veteranos colócase na décima posición, con oito puntos. A próxima xornada, será de descanso para o cadro verdinegro, que non volverá ter competición ata o 11 de febreiro, cando reciba no campo de O Leixo ao Newport Cats F.C., un conxunto reforzado nas últimas xornadas e que de seguro exhibirá un potencial superior ao do duelo da primeira volta, na que venceran pola mínima a un Armenteira Veteranos que acudira ao campo de Baltar de Arriba tremendamente mermado.

A lesión do colexiado obriga a suspender o partido entre o Armenteira Veteranos e o Salud S.D. Veteranos aos 45 minutos de xogo

                                                                  FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - SALUD S.D. - 

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Óscar Muñiz, Carlos Castro, Fernando; Carlos Muñiz, Javi; Junior, Martín, Marcial; e Manuel. Tamén xogaron Moncho e Galiñanes.

GOLES: 0-1. (ata o minuto 45, no que o partido se tivo que suspender)

ÁRBITRO: Gómez Blanco. Mostrou cartón amarelo a Moncho por parte do Armenteira Veteranos, antes de que, no minuto 45, un problema físico do propio colexiado obrigase a suspender o encontro.

INCIDENCIAS: Partido da décimo terceira xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante dez espectadores, nunha tarde soleada, pero fresca, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos non puido saír da crise de fútbol e resultados na que leva inmerso ao longo dos últimos meses. Pero nesta ocasión non foi unicamente debido aos problemas de índole futbolística que leva arrastrando partido tras partido, senón que foi por unha causa de forza maior. A lesión do colexiado Gómez Blanco, cando esta a piques de chegarse ao ecuador do encontro obrigou a suspender un partido que ata ese momento se caracterizaba polo equilibrio entre ambos os dous conxuntos, aínda que con vantaxe de cero a un para os visitantes, que souberon aproveitar o seu maior acerto cara a portería contraria fronte a un Armenteira Veteranos cheo de dúbidas e cunha falta non só de fútbol, senón principalmente de confianza, que impedía demostrar o potencial dun equipo que, pese a que non anda sobrado de recursos, pode dar un rendemento bastante superior ao mostrado durante boa parte do se leva disputado de liga.

Comezou dominando o conxunto local, fronte a un Salud S.D. Veteranos ordenado, que agardaba no seu campo para saír xogando desde atrás, tratando de dar bo tratamento ao balón, pero buscando rapidamente desde a liña de creación do mediocampo a velocidade dos seus xogadores de banda. Con dous extremos pegados case á liña de cal, os de Valga intentaban facer dano a unha defensa do Armenteira Veteranos que volveu amosar unha notable endeblezA. Con todo, o dominio local permitiu que os verdinegros gozasen das primeiras ocasións do encontro. Algunha internada de Marcial, que nesta ocasión que colocou polo costado esquerdo, e sobre todo, unha acción na que Manuel recibiu en velocidade e se plantou ante o meta rival, foron as oportunidades máis claras dos de A Armenteira, que seguen acusando a ausencia do seu goleador e gran referencia en ataque, Jorge Castro, lesionado de relativa gravidade no partido que tivera lugar no campo de As Corticeiras, en Caldas de Reis, que continúa co seu proceso de recuperación. E se á falta de contundencia en ataque se lle suma a fraxilidade defensiva, o que lle agarda a calquera equipo é sufrir. Tras algún leve aviso, nun saque de curruncho, no que o atacante do Salud S.D. Veteranos recibe, libre de marca, no segundo pau un envío a media altura, os visitantes conseguiron tomar vantaxe. Non se disiparon as dúbidas do Armenteira Veteranos coa reacción ao tanto en contra, pero si conseguiron armas algunha ocasión de perigo, con lanzamentos forzados de Javi, Martín ou Galiñanes, e sobre todo, nunha acción na que un defensor rival entregou o coiro a Manuel, pero o futbolista de San Salvador, case a portería baleira, non logrou imprimirlle a forza suficiente ao seu disparo, e a ocasión acabou sendo repelida pola zaga visitante. Mentres o Armenteira Veteranos se debatía no seu querer pero non poder, e quedaban escasos minutos para alcanzar o descanso, nun intento de ataque do cadro valgués polo costado esquerdo no que o balón acabaría indo pola liña de banda, o colexiado Gómez Blanco se fose ao chan, aqueixado dunha forte dor no norcello do pé esquerdo. 

Tras estar tendido uns minutos sobre o terreo de xogo, sendo atendido polos futbolistas de ambos os dous equipos, o árbitro logrou poñerse en pé, pero, véndose incapaz de continuar dirixindo o encontro, foise cara aos vestiarios, e púxose en contacto co Colexio de Árbitros para comunicarlle o acontecido. Durante case media hora, os futbolistas do Armenteira Veteranos e do Salud S.D. Veteranos, estiveron agardando unha resolución. Ante a imposibilidade de enviar un colexiado que substituíse a Gómez Blanco e continuase coa arbitraxe do partido, este deuse por finalizado, á espera do que determine o Comité de Competición da delegación de Pontevedra da Real Federación Galega de Fútbol. Se a entidade federativa o estima oportuno, dacordo coa normativa oficial, o encontro debería reanudarse no minuto no que tivo que ser paralizado, o que obrigaría tanto ao Armenteira Veteranos como ao Salud S.D. Veteranos a acordar unha data para disputar os minutos que restan para o final.

Como curiosidade, cabe destacar que a lesión sufrida por Gómez Blanco non é a primeira que se produce no campo de O Leixo e que afecta ao entorno familiar deste xoven árbitro, pois fai varios anos, un familiar próximo deste xoven árbitro, concretamente un tío seu, viu como se lle fracturaba un dedo dunha man ao quedarlle enganchando á rede dunha das porterías que estaba revisando antes do comezo dun partido da liga de veteranos. A familia Gómez conforma saga familiar estreitamente vencellada ao mundo do fútbol e en particular ao da arbitraxe, pero a fortuna non parece acompañalos cando visitan as instalacións deportivas de A Armenteira, aínda que neste caso o incidente parece non revestir especial gravidade, polo que se agarda que poida retomar o asubío nas próximas semanas.