Armenteira Veteranos e Dorrón C.F. Veteranos repártense os puntos nun derbi cun final polémico

                                                                   FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - DORRÓN C.F. VETERANOS - 2 - 2

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Óscar Muñiz, Carlos Castro, Richi; Manuel, Javi, Martín, Marcial; Junior e Rubén. Tamén xogaron Carlos Muñiz, Fernando, Suso e Galiñanes.

GOLES: 1-0. Minuto 44. Rubén 1-1. Minuto 52. Luis Benito Rey. 2-1. Minuto 72. Fernando. 2-2. Minuto 84. Daniel Torres.

ÁRBITRO: Cacabelos Iglesias. Mostrou cartón amarelo a Rubén por parte do Armenteira Veteranos e a Sergio García e a José Fernando Rodríguez por parte do Dorrón C.F. Veteranos.

INCIDENCIAS: Partido da décimo cuarta xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante vinte espectadores, nunha tarde soleada, pero fresca, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos volveu puntuar varias semanas despois. Non o facía desde o pasado 3 de decembro, cando empataba a tres tantos co Carballo da Portela A.C.D. Aínda que o punto conseguido tras a igualada deste sábado, 28 de xaneiro, fronte ao Dorrón C.F. Veteranos supoña un paso adiante en relación cos resultados adversos das últimas xornadas, certamente soubo a pouco aos verdinegros, que confiaban en repetir o triunfo que lograran no encontro da primeira volta, cando superaban con claridade aos de Dorrón no campo de O Revel. Nesta ocasión, a situación variou notablemente, xa que, mentres que o Armenteira Veteranos vén un sufrindo unha notable merma de efectivos, principalmente pola ausencia por lesión da súa gran referencia en ataque, Jorge Castro, o Dorrón C.F. Veteranos presentábase en O Leixo cun plantel amplo e reforzado, cun nivel bastante superior ao mostrado naquel partido inicial da liga 2022/2023.

O deste sábado foi un partido igualado, con alternativas por parte de ambos bandos, pero sen ocasións de gran claridade nin para ningún dos dous conxuntos. O berro nos vestiarios co que os futbolistas do cadro sanxenxino trataban de animarse xusto antes de dar comezo o encontro xa servía de anuncio ao que ía ocorrer nos primeiros minutos. Apretando na presión e tratando de imprimirlle un ritmo veloz ao seu xogo, os de Dorrón querían deixar claro que eran un equipo distinto ao da primeira volta e que viñan a O Leixo a polos tres puntos. Un Armenteira Veteranos desconcertado e perdido no campo, sucumbía ante os arrebatos ofensivos do rival. Pero a estas ráfagas de ataque do Dorrón C.F. Veteranos faltábanlle puntería, e os primeiros lanzamentos que realizaron non foron quen de dirixilos entre os tres paus da meta defendida por Sirra. Co paso dos minutos, o Armenteira Veteranos foi calmando a efervescencia do adversario e foi tomando o control do partido. A entrada de Carlos Muñiz no centro da defensa, achegouse colocación, serenidade e calidade na saída do balón aos locais, aínda que o seus intentos de buscar a portería rival pecaban de precipitación e baseábanse nun uso abusivo nos pelotazos en longo. As carreiras de Rubén, o estilete ofensivo do Armenteira Veteranos no partido deste sábado, resultaban infrutuosas ante a imposibilidade de alcanzar eses envíos en profundidade. Foi nunha falta cometida sobre o propio Rubén, na que o futbolista de Caroi, nunha das súas principais especialidade, colocaba ao seu equipo por diante. O lanzamento falta, desde lo borde esquerdo da área defendida polo Dorrón C.F. Veteranos, levaba tal potencia que dobrou as mans do gardamallas José María Brañas e o balón colábase cara ao fondo das redes pegado ao pau esquerdo da meta visitante. Restaba un minuto para o descanso, o resultado parecía dar unha relativa tranquilidade aos verdinegros para afrontar o segundo período.

Tras a reanudación, o Armenteira Veteranos temía unha saída intensa dos visitantes, como sucedera na primeira parte. Pese a que a intensidade dos granates foi maior cá da parte final da primeira metade, a reacción dos de Dorrón non parecía a agardada. Pero tampouco os locais eran quen de tomar o control do encontro e, coma sempre, os despistes defensivos ían ser a súa condea. Unha perda de balón no inicio dunha xogada desde a defensa, obrigaba a derrubar a un dianteiro adversario sobre a media lúa da área. O lanzamento de falta, suave e bastante preciso, superaba o obstáculo dunha barreira que semellaba que non estaba demasiado ben situada. O empate provocou uns intres de desconcerto nos locais, que adoecen dunha moral fráxil esta temporada e acusan en exceso as adversidades que se lle van presentando ao longo dos partidos. Cando parecía que o encontro se encamiñaba cara unha igualada final, de novo unha xogada saída dos pés de Rubén, tras varios rexeitamentos, acababa co coiro en poder de Fernando que, incorporado ao ataque, resolvía cunha certeira vaselina que superaba ao meta José María Brañas. Contaban xa os de A Armenteira con levarse os tres puntos e, tras un susto por un esvaecemento do gardamallas Sirra despois dun saque de curruncho, do que afortunadamente puido recuperarse e continuar o encontro, nunha das últimas acometidas do rival chegaría o empate. Un saque de banda desde o costado dereito do ataque do Dorrón C.F., no que o balón non puido ser repelido polos defensores verdinegros, provocaba unha internada por banda e un centro que, Daniel Durante, libre de marca na área pequena, non desaproveitaba para situar o dous a dous no marcador. O tanto do empate deu un maior impulso aos visitantes, que vían incluso en condicións de lograr un terceiro tanto que lles dese a vitoria, pero, nos tres minutos de tempo engadido que anunciara o colexiado Cacabelos Iglesias, o Armenteira Veteranos gozou da que quizais foi a ocasión máis clara do partido. Un envío en longo remataba co coiro nos pés de Galiñanes que, man a man co meta visitante, non era quen de resolver, e tras recoller o rexeitamento Martín, o envío do mediocampista de Vilar era detido polo cancerbeiro visitante coas mans fóra da área, evitando o posible gol dos de A Armenteira. Ante a sorpresa dos locais, e fuxindo da toma dunha decisión comprometida, como podería ser a expulsión do meta do Dorrón C.F. Veteranos, o colexiado decidiu decretar a fin do partido cando aínda non se cumpriran os tres minutos que anunciara que ía engadir.

Con este punto, o Armenteira Veteranos colócase na décima posición, con oito puntos. A próxima xornada, será de descanso para o cadro verdinegro, que non volverá ter competición ata o 11 de febreiro, cando reciba no campo de O Leixo ao Newport Cats F.C., un conxunto reforzado nas últimas xornadas e que de seguro exhibirá un potencial superior ao do duelo da primeira volta, na que venceran pola mínima a un Armenteira Veteranos que acudira ao campo de Baltar de Arriba tremendamente mermado.

A lesión do colexiado obriga a suspender o partido entre o Armenteira Veteranos e o Salud S.D. Veteranos aos 45 minutos de xogo

                                                                  FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - SALUD S.D. - 

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Óscar Muñiz, Carlos Castro, Fernando; Carlos Muñiz, Javi; Junior, Martín, Marcial; e Manuel. Tamén xogaron Moncho e Galiñanes.

GOLES: 0-1. (ata o minuto 45, no que o partido se tivo que suspender)

ÁRBITRO: Gómez Blanco. Mostrou cartón amarelo a Moncho por parte do Armenteira Veteranos, antes de que, no minuto 45, un problema físico do propio colexiado obrigase a suspender o encontro.

INCIDENCIAS: Partido da décimo terceira xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante dez espectadores, nunha tarde soleada, pero fresca, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos non puido saír da crise de fútbol e resultados na que leva inmerso ao longo dos últimos meses. Pero nesta ocasión non foi unicamente debido aos problemas de índole futbolística que leva arrastrando partido tras partido, senón que foi por unha causa de forza maior. A lesión do colexiado Gómez Blanco, cando esta a piques de chegarse ao ecuador do encontro obrigou a suspender un partido que ata ese momento se caracterizaba polo equilibrio entre ambos os dous conxuntos, aínda que con vantaxe de cero a un para os visitantes, que souberon aproveitar o seu maior acerto cara a portería contraria fronte a un Armenteira Veteranos cheo de dúbidas e cunha falta non só de fútbol, senón principalmente de confianza, que impedía demostrar o potencial dun equipo que, pese a que non anda sobrado de recursos, pode dar un rendemento bastante superior ao mostrado durante boa parte do se leva disputado de liga.

Comezou dominando o conxunto local, fronte a un Salud S.D. Veteranos ordenado, que agardaba no seu campo para saír xogando desde atrás, tratando de dar bo tratamento ao balón, pero buscando rapidamente desde a liña de creación do mediocampo a velocidade dos seus xogadores de banda. Con dous extremos pegados case á liña de cal, os de Valga intentaban facer dano a unha defensa do Armenteira Veteranos que volveu amosar unha notable endeblezA. Con todo, o dominio local permitiu que os verdinegros gozasen das primeiras ocasións do encontro. Algunha internada de Marcial, que nesta ocasión que colocou polo costado esquerdo, e sobre todo, unha acción na que Manuel recibiu en velocidade e se plantou ante o meta rival, foron as oportunidades máis claras dos de A Armenteira, que seguen acusando a ausencia do seu goleador e gran referencia en ataque, Jorge Castro, lesionado de relativa gravidade no partido que tivera lugar no campo de As Corticeiras, en Caldas de Reis, que continúa co seu proceso de recuperación. E se á falta de contundencia en ataque se lle suma a fraxilidade defensiva, o que lle agarda a calquera equipo é sufrir. Tras algún leve aviso, nun saque de curruncho, no que o atacante do Salud S.D. Veteranos recibe, libre de marca, no segundo pau un envío a media altura, os visitantes conseguiron tomar vantaxe. Non se disiparon as dúbidas do Armenteira Veteranos coa reacción ao tanto en contra, pero si conseguiron armas algunha ocasión de perigo, con lanzamentos forzados de Javi, Martín ou Galiñanes, e sobre todo, nunha acción na que un defensor rival entregou o coiro a Manuel, pero o futbolista de San Salvador, case a portería baleira, non logrou imprimirlle a forza suficiente ao seu disparo, e a ocasión acabou sendo repelida pola zaga visitante. Mentres o Armenteira Veteranos se debatía no seu querer pero non poder, e quedaban escasos minutos para alcanzar o descanso, nun intento de ataque do cadro valgués polo costado esquerdo no que o balón acabaría indo pola liña de banda, o colexiado Gómez Blanco se fose ao chan, aqueixado dunha forte dor no norcello do pé esquerdo. 

Tras estar tendido uns minutos sobre o terreo de xogo, sendo atendido polos futbolistas de ambos os dous equipos, o árbitro logrou poñerse en pé, pero, véndose incapaz de continuar dirixindo o encontro, foise cara aos vestiarios, e púxose en contacto co Colexio de Árbitros para comunicarlle o acontecido. Durante case media hora, os futbolistas do Armenteira Veteranos e do Salud S.D. Veteranos, estiveron agardando unha resolución. Ante a imposibilidade de enviar un colexiado que substituíse a Gómez Blanco e continuase coa arbitraxe do partido, este deuse por finalizado, á espera do que determine o Comité de Competición da delegación de Pontevedra da Real Federación Galega de Fútbol. Se a entidade federativa o estima oportuno, dacordo coa normativa oficial, o encontro debería reanudarse no minuto no que tivo que ser paralizado, o que obrigaría tanto ao Armenteira Veteranos como ao Salud S.D. Veteranos a acordar unha data para disputar os minutos que restan para o final.

Como curiosidade, cabe destacar que a lesión sufrida por Gómez Blanco non é a primeira que se produce no campo de O Leixo e que afecta ao entorno familiar deste xoven árbitro, pois fai varios anos, un familiar próximo deste xoven árbitro, concretamente un tío seu, viu como se lle fracturaba un dedo dunha man ao quedarlle enganchando á rede dunha das porterías que estaba revisando antes do comezo dun partido da liga de veteranos. A familia Gómez conforma saga familiar estreitamente vencellada ao mundo do fútbol e en particular ao da arbitraxe, pero a fortuna non parece acompañalos cando visitan as instalacións deportivas de A Armenteira, aínda que neste caso o incidente parece non revestir especial gravidade, polo que se agarda que poida retomar o asubío nas próximas semanas.

O Armenteira C.F. feminino vence con contundencia no derbi municipal e aúpase ao terceiro posto da táboa

                                                                  FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA C.F.- C.D. MOSTEIRO - 6 - 2

ARMENTEIRA C.F: Lola; Ana Pintado, Rocío; Sara Rey, Dini, Luci; e Cris. Tamén xogou Anabel.

GOLES: 1-0. Minuto 2. Cris. 2-0. Minuto 7. Emerly. 3-0. Minuto 21. Dini. 3-1. Minuto 22. Emerly. 4-1. Minuto 25. Cris. 5-1. Minuto 47. Cris. 5-2. Minuto 50. Cris. 6-2. Minuto 52. Cris.

ÁRBITRO: Caeiro Mariño. Non mostrou cartóns amarelos ás xogadoras de ningún dos dous equipos.

INCIDENCIAS: Partido da décima xornada da Liga Feminina de Fútbol-7 que organiza a delegación de Pontevedra-Vigo da Real Federación Galega de Fútbol, disputado no campo de O Leixo, ante uns corenta espectadores, nunha tarde fresca e lixeiramente chuviosa por momentos, e sobre un terreo de xogo cunha superficie de terra nunhas condicións algo esvaradizas debido ás intensas choivas caídas ao longo das últimas semanas.

  CRÓNICA

O equipo feminino do Armenteira C.F. continúa na loita por ocupar os postos máis altos da táboa clasificatoria. Para confirmalo, fíxo realidade os pronósticos e venceu con claridade ao C.D. Mosteiro no derbi municipal entre os dous conxuntos de categoría feminina do municipio de Meis. Ao igual que ocorrera no encontro da primeira volta, as mozas do cadro que dirixe Marcial Prado superaron con contundencia ao rival, aínda que neste caso a superioridade foi moito máis abafante, xa que, de non ser pola atinada actuación da cancerbeira Caetana Rodríguez e a falta de puntería das atacantes locais, que estrelaron o coiro contra os paus nunhas dez ocasións e enviaron por fóra dos tres paus ducias de lanzamentos, o resultado podería ter sido moito máis abultado.

Desde o inicio púxose de manifesto a clara superioridade verdinegra. As combinacións entre Cris e Dini, que volveron mostrar o seu enorme repertorio de recursos, desarbolaban unha e outra vez á defensa dun C.D. Mosteiro que non era quen de saír do seu campo. Unha acción combinativa entre as dúas irmás facía chegar o balón a Cris que, xa no minuto 2, non perdoaba e colocaba ao Armenteira C.F. por diante. Pouco despois era Dini quen recibía e, tras desfacerse de varias zagueiras visitantes, situaba o dous a cero. No terceiro tanto Cris fixo gala do súa gran potencia de disparo e, desde a zona dereita do ataque, empalmou unha potente volea ante a que nada puido facer a meta Caetana Rodríguez, que puxo as mans, pero veu como os dedos se doblaban ante a forza que traía o balón. Na primeira dos tres lanzamentos a portería que realizou o C.D. Mosteiro, nun saque de curruncho, Cristina Abal cabeceaba o esférico cara ao fondo da portería defendida por Lola. Pero pouco despois, nunha acción combinativa de novo do Armenteira C.F., Luci conseguía abrir oco polo centro da defensa adversia e cruzaba suavemente o coiro ante a saída da gardamallas das de O Mosteiro.

Co resultado de 4-1 foise ao descanso e, tras a reanudación, a tónica do encontro non variou. O Armenteira C.F. sólido e ordenado atrás, confiaba a súa estratexia de ataque na inspiración do dúo Cris-Dini. E as xemelgas, unha vez máis, non decepcionaron. Como no primeiro período, produciron un inmenso caudal de xogadas de ataque, con continuos disparos con dirección á portería do C.D. Mosteiro. O longueiro repelía varios destes envíos, e a maior parte deles ían a escasos centímetros dos tres paus da portería visitante. Dini poñía nunha acción combinativa, adornada cos seus detalles técnicos habituais, o cinco a un. Novamente nun saque de curruncho, que aproveitou a relativa relaxación que a vantaxe no marcador provocaba nas futbolistas locais, Lucía Casas, libre de marcaxe, recurtaba distancias colocando o cinco a dous. Pouco despois, Cris, tras recibir unha asistencia na zona esquerda do ataque, batía a Caetana Rodríguez e situaba o seis a dous que resultaría definitivo. Nos últimos minutos, no que os espazos se ampliaron e nos que o C.D. Mosteiro realizou un terceiro disparo a portería, un balón elevado que se atopou coa acertada intervención de Lola, houbo ocasións para que a vantaxe das verdinegras aumentase, pero a puntería tampouco acompañou nestes intres finais ás mozas do clube da parroquia cisterciense.

Con este resultado, froito dun gran traballo e compromiso colectivo, e da calidade e inspiración de dúas futbolistas absolutamente diferenciais, como é o caso de Cris e Dini, e ante un rival máis ca digno, e que se comportou cunha total deportividade, o Armenteira C.F. aúpase á terceira praza da clasificación, con dezaoito puntos, unha situación nos postos de honra que tratará de refrendar a próxima fin de semana na súa visita ao campo Álvarez Durán-2 de Tui para medirse ao Tyde F.C., sexto clasificado, con catorce puntos.

As forzas de seguridade interveñen unha plantación de marihuana nas inmediacións do campo de O Leixo

 

Unha operación dirixida polos axentes do grupo 2 da UDYCO da Policía Nacional de Pontevedra, en colaboración coa Guardia Civil, permitiu intervir unha plantación con miles de plantas de marihuana nas inmediacións do campo de O Leixo, en Armenteira. A escasos metros das instalacións deportivas localizábase unha plantación que ocupaba unha extensión de terreo que superaba os 2.000 metros cadrados, onde medraban máis de 3.000 plantas de cannabis. No entorno, ademais dun semilleiro para as plantas, oculto entre as árbores e a biomasa que existe na zona, instalábase un pequeño campamento, con varias tendas de campaña, nas que se refuxiaban as persoas responsables da plantación, e nas que tamén se albergaba material de traballo, como palas, picos, arados e outros útiles de labranza, abonos químicos, produtos de xardiñeiría, xunto cunha balsa de auga á que se conectaban varias mangueiras que formaban o sistema de rego que surtía a toda a plantación. Debido ao elevado número de plantas decomisadas as autoridades xudiciais e a Policía Nacional víronse na obriga de solicitar a presenza de varias furgonetas de aluguer e dun camión de mudanzas para trasladar a mercadoría a dependencias policiais. O balbordo formado a causa da presenza dos axentes das forzas de seguridade e das furgonetas levantou unha enorme expectación entre os veciños e veciñas do lugar de O Busto, próximo ao terreo no que se cultivaban estes exemplares de substancia estupefaciente.

Aínda que non trascendeu a identidade de ningunha das persoas que puideron resultar detidas, fontes ben informadas afirman que se trataría de individuos que merodean pola zona con relativa frecuencia. Numerosos rumores relacionaban este alixo con membros do plantel do Armenteira Club de Fútbol ou do Armenteira Veteranos, cos que contactaron os diversos medios de comunicación nada máis coñecerse a noticia. Ningún dos representantes destas entidades quixo facer declaracións, alegando que xa declararían ante os xulgados pertinentes no momento no que fosen citados. Tampouco a Comunidade de Montes de Man Común Chan da Fonte, propietaria dos terreos, quixo realizar ningún tipo de declaración, desmarcándose de calquera responsabilidade relacionada con plantación decomisada. Con todo, outras fontes afirman que o cultivo de cannabis era custodiado por persoas alleas ás entidades citadas anteriormente, que non serían orixinarias da parroquia de A Armenteira nin da contorna, pero que decidiron establecer alí a súa base de operacións, dados os antecedentes relacionados co tráfico de estupefacientes dese entorno e aproveitando a constante presenza de néboa nese enclave, que lles permitiría ocultar con máis facilidade as súas actividades e actuar cunha maior discreción.

Pese a que inicialmente se especulaba con que os futbolistas tanto do Armenteira Club de Fútbol ou do Armenteira Veteranos, puidesen figurar, non tanto como responsables da plantación, senón como vendedores ou consumidores, o que explicaría os comentarios, a súa actitude desenfada ou algunhas das derrotas dos últimos partidos, fontes moi achegadas a estas entidades afirmaron que o bo humor, o carácter festeiro e divertido, xunto coas carencias futbolísticas técnicas e tácticas que poderían explicar os resultados desfavorables obtidos recentemente, nada teñen que ver co contacto co cannabis, senón que máis ben se ben á natureza propia destas xentes e aos chupitos cos que adoitan acompañar o café que se toman despois da comida anterior a cada partido.

Alarmados polo movemento producido nos arredores do campo de O Leixo, algún veciños e veciñas axiña fixeron acto de presenza no lugar dos actos. En privado, e sen querer desvelar a súa identidade, algún destes veciños aceptou atender aos medios de comunicación. Asegurando coñecer en profundidade á xente dos equipos de fútbol que utilizan de forma asidua estas instalación declarou que “son xente divertida, con bo humor, que calquera que non trate moito con ela podería dicir que anda na droga, ou incluso que poida consumila, pero, como di o outro, iso é cousa deles. Eu non digo nin unha cousa nin a outra, a ver se me entendes, pero vese que a maioría son xente con cartos e que leva boa vida, que aparentan ser felices, pero diso non digo nada, que aquí todos nos coñecemos e todo se sabe”. E para finalizar afirmou “eu veño normalmente a ver os partidos, e non sei se é culpa dos chupitos que toman co café antes dos partidos, se é culpa da marihuana ou se é culpa de non sei que, pero ultimamente resulta difícil velos ganar un partido”.

Tamara Falcó protagonizará un spot publicitario que terá A Armenteira como escenario

 

Que A Armenteira está de moda é un feito indiscutible. Son varias as persoas de relevancia nos distintos eidos as que elixen a nosa parroquia para realizar a súa voda, para pasear pola Ruta da Pedra e da Auga e polos distintos enclaves do territorio, para practicar deporte en contacto coa natureza ou simplemente para visitar o patrimonio histórico-artístico e degustar unha tapa acompañada dun viño ou un refresco nun dos locais de hostalaría da parroquia. Neste caso foi a coñecida socialité Tamara Falcó a que escolleu A Armenteira para o seu próximo proxecto. A coñecida colaboradora televisiva protagonizará un spot que terá como escenario algún dos puntos máis emblemáticos deste territorio. A Ruta da Pedra e da Auga, o campo de golf de Silván, os cruceiros que se extenden ao longo dos lugares da parroquia, as terrazas dos locais de hostalaría e, por suposto, o mosteiro cisterciense, serán os lugares nos rodará un anuncio publicitario dunha coñecida firma de moda española e que mostrará a través da figura de Tamará Falcó a beleza deste lugar nas ladeiras do Monte Castrove.

A marquesa de Griñón, que cursou estudos en materia de Comunicación no Lake Forest College, de Massachusetts, é unha experta non só no mundo dos medios de comunicación, senón no mundo da moda. Realizou as súas prácticas de deseño de moda en Zara e completou a súa formación neste campo no Instituto Marangoni de Milán. Actualmente é coñecida principalmente pola súa participación nalgúns dos programas de máis éxito do panorama televisivo, como Master Chef Celebrity ou El Hormiguero no que colabora nos parladoiros sobre temas de actualidade. O seu dominio nos ámbitos da comunicación, da moda e da gastronomía foron avais máis ca suficientes para que a axencia publicitaria encargada da rodaxe decidise apostar pola VI Marquesa de Griñón como protagonista do anuncio. Tras preseleccionar varios lugares da xeografía española, a axencia, asesorada por un comité de expertos, decidiuse finalmente por A Armenteira, unha decisión na que resultou clave a opinión da propia Tamara Falcó, que se decantou por esta parroquia de O Salnés porque probablemente sexa o escenario elixido para o enlace co empresario de ascendencia galega Hugo Arévalo, parella sentimental da marquesa tras a súa tormentosa ruptura con Íñígo Onieva.

No anuncio participarán ademais rostros coñecidos da vida social de A Armenteira. Persoas relevantes do mundo relixioso, cultural, empresarial ou político ou deportivo da parroquia aparecerán en forma de cameos nun anuncio que non durará máis de tres minutos. De feito, a propia Tamara Falcó desprazouse recentemente a estas terras do municipio de Meis para supervisar os diferentes lugares nas que se desenvolverá a rodaxe. Tras consultar a dispoñibilidade da igrexa do mosteiro cisterciense para os seus plans nupciais, a marquesa de Griñón visitou persoalmente algúns dos lugares que os profesionais en materia audiovisual da axencia escolleron polo seu maior potencial visual para un anuncio no que se presentarán os modelos máis chamativos da temporada de primavera dunha das firmas de moda española máis recoñecidas a nivel internacional. Aínda que o protagonismo principal do spot correrá a cargo da filla de Isabel Preysler, a axencia publicitaria iniciará unha selección de figurantes que servirán para ambientar as paisaxes do anuncio. Por elo, todas aquelas persoas interesadas en participar na rodaxe e, ao tempo, en coñecer en persoa e fotografiarse xunto a un dos personaxes máis coñecidos do mundo mediático, poderán formular a súa petición a partir deste mércores, 28 de decembro. A través das oficinas municipais do Concello de Meis, da Comisión de Festas Santa María de Armenteira, do Armenteira Club de Fútbol ou nos locais de hostalaría da parroquia será posible anotarse para formar parte do elenco de actores ou actrices que xunto con Tamara Falcó, promocionen a moda da temporada de primavera e os valores artísticos, culturais e paisaxísticos de A Armenteira.

O Armenteira Veteranos continúa coa crise de fútbol e resultados e cede tres puntos en O Leixo ante o Campañó Veteranos

                                                                  FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - CAMPAÑÓ VETERANOS - 1 - 2

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Óscar Barreiro, Javi, Richi; Víctor, Martín, Júnior, Marcial; Rubén e Jorge Castro. Tamén xogaron Fernando, Suso e Carlos Muñiz.

GOLES: 0-1. Minuto 1. Armando Sabarís. 1-1. Minuto 18. Jorge Castro, de penalti.  1-2. Minuto 44. Macelino López. 

ÁRBITRO: Corredera Blanco. Non mostrou ningún cartón neste partido.

INCIDENCIAS: Partido da oitava xornada do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos, da delegación de Pontevedra disputado no campo de O Leixo, en A Armenteira, ante vinte espectadores, nunha tarde soleada e temperada, e sobre un terreo de xogo de terra nunhas condicións aceptables para a práctica do fútbol.

  CRÓNICA

O Armenteira Veteranos continúa coa súa mala xeira de fútbol e resultados. Desde o 22 de outubro, cando lograra vencer en O Leixo ao Noalla Veteranos Portaredonda, o cadro verde e negro non sabe o que é unha vitoria, e non só iso, senón que nin sequera logrou puntuar durante todo ese tempo. As importantes baixas, sobre todo na liña defensiva, unidas a unha evidente falta de confianza e de autoestima en relacións coas súas posibilidades futbolísticas están afectando gravemente a un equipo que se mostra impreciso, falto de fluidez e que comete erros que non eran habituais nos seus futbolistas, e que ademais está saíndolle moi caros os de O Leixo. No encontro deste sábado, 26 de novembro, ante o Campañó Veteranos, se ben é certo que non tiveron unha actuación demasiado brillante os futbolistas verdinegros, a derrota tampouco pareceu xusta a tenor do observado sobre a superficie de terra do campo do lugar de O Busto. Especialmente no segundo período, os locais mereceron máis e, de existir a xustiza no mundo do fútbol, polo menos deberían ter rescatado un punto.

Todo comezou en contra do Armenteira Veteranos. Nada máis iniciarse o encontro, no minuto 1, un fallo nun despexe na zona defensiva, deu lugar a unha rápida acción polo costado dereito dos de Campañó, que centraron á área para que Armando Sabarís, pillando desprevenidos a uns defensores verdinegros que aínda viñan de aterrar no partido, enviou o coiro ao fondo da rede diante case sobre a liña de gol. Trataron de reaccionar os de A Armenteira que, pese á falta de creatividade e fluidez no seu fútbol, conseguían cercar a meta visitante e pechar ao adversario no seu campo. A base de impulsos, o traballo de Jorge Castro en ataque, e os desbordes e os lanzamentos de media distancia de Rubén facían crer que era posible darlle a volta a un resultado ante un rival que ademais demostraba non ter argumentos superiores aos do Armenteira Veteranos. Nunha xogada individual de Jorge Castro, o dianteiro de Vilar era claramente derrubado na área por un defensor do conxunto de Campañó. O propio Jorge Castro encargaría de transformar a pena máxima e de colocar a igualada no marcador. A partir de entón o partido foi entrando nunha especie de zozobra no que as imprecisións e a falta de intensidade foron a nota dominante. A falta de xogadas de certa brillantez, a situación era favorable para quen menos erros cometese. Nunha falta lateral executada polo Campañó Veteranos e posta sobre o centro da área local, Marcelino López recolle un rexeitamento desde o pau dereito da meta local para enviar o balón ao fondo da portería. Restaba soamente un minuto para o descanso e, ao igual que ocorría co tanto anotado no primeiro minuto, pódese considerar como un gol dos que denominan como psicolóxicos, e máis para un equipo de moral fráxil como está demostrando ser ultimamente o Armenteira Veteranos. 

Tras a conxura do descanso, e á chamada á reacción en base á intensidade e a unha maior motivación, os futbolistas verdinegros saíron dispostos a remontar. Con Carlos Muñiz agora no centro da defensa e Javi liderando a liña de creación, o Armenteira Veteranos mudou a súa faciana na segunda metade. Fíxose dono do xogo, súas foron as ocasións máis claras e unicamente sufría con contragolpes que os de Campañó trataban de armar con envíos en diagonal para intentar gañar as costas aos zagueiros locais. A pelexa constante de Jorge Castro, que volveu ser o principal recurso ofensivo dos de A Armenteira, non era suficiente. A solidez exhibida polos defensores de Campañó, unida á falta de inspiración dos atacantes verdinegros chocaban coas ansias renovadas dos locais neste segundo período. Algunha ocasión errada por Jorge Castro e, sobre todo, un excepcional lanzamento dun golpe franco por parte de Rubén, que se atopou coas luvas do gardamallas Pedro José Pérez, foron as opcións máis claras dos locatarios para amarrar polo menos un punto. De nada valeu emborcarse cara a meta visitante nos últimos minutos e o encontro chegaría ao seu fin cos tres puntos no casilleiro do conxunto da parroquia no municipio de Pontevedra, no que curiosamente milita Valentín Sartal, o que fora o adestrador do equipo sénior do Armenteira C.F. na súa primeira singladura pola Terceira Autonómica, aló pola temporada 2005/2006, e que anos despois formaría parte tamén do plantel do Armenteira Veteranos.

Con esta derrota a formación verde e negra descende ata a décima posición, con seis puntos. Na próxima fin de semana o Armenteira Veteranos repite partido como local e recibe en O Leixo ao Carballo da Portela A.C.D., undécimo clasificado, con catro puntos. Co desexo de poder recuperar efectivos, os de A Armenteira tratarán de retomar o bo rumbo co que comezaran a temporada e tratarán de ir escalando puntos na clasificación para situarse en posicións máis acorde co potencial e coas expectativas coas que partía o Armenteira Veteranos nesta campaña.

O Armenteira C.F. feminino derrota ao Marín C.F., líder e invicto no que ía de temporada

                                                                   FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA C.F.- MARÍN C.F. - 3 - 2

ARMENTEIRA C.F: Lola; Ana Pintado, Rocío; Luci, Cris, Dini; e Antía. Tamén xogaron Sara Rey e Anabel.

GOLES: 1-0. Minuto 29. Cris. 1-1. Minuto 33. Emerly. 2-1. Minuto 53. Dini. 2-2. Minuto 54. Emerly. 3-2. Minuto 57. Cris.

ÁRBITRO: Barreiro Viñas. Mostrou cartón amarelo a Dini por parte do Armenteira C.F.

INCIDENCIAS: Partido da quinta xornada da Liga Feminina de Fútbol-7 que organiza a delegación de Pontevedra-Vigo da Real Federación Galega de Fútbol, disputado no campo de O Leixo, ante uns dez espectadores, nunha tarde fresca e con moita néboa, que impedía unha visibilidade normal, e sobre un terreo de xogo cunha superficie de terra nunhas condicións algo esvaradizas debido ás choivas dos últimos días.

  CRÓNICA

O equipo feminino do Armenteira C.F. volveuno a conseguir. Se na pasada temporada vencía a un Marín C.F. que chegaba a O Leixo como líder e campión da segunda fase da Liga Feminina de Fútbol-7, este domingo, 20 de novembro, lograba de novo superar ás marinenses, que chegaba a A Armenteira como líderes destacadas do grupo, invictas no que ía de competición, e perfilándose como as máximas favoritas a alzarse cun campionato que na presente campaña constará de unha única fase. As mozas do conxunto verde e negro, moi curto de efectivos este ano, e sempre condicionado polas ausencias que sofre en cada xornada, demostraron unha vez máis que son capaces do mellor e do peor. Tras a contundente derrota da fin de semana anterior ante o Independente C.F. no campo de As Gándaras, en Valadares, o Armenteira C.F. recuperaba a algunha das xogadoras que non puido estar presente fai sete días. Con Cris de regreso tras a súa expulsión ante o Club Peñasco e coa incorporación de Luci, que volve unirse á disciplina da formación verde e negro, o potencial do equipo subía bastantes enteiros.

A vitoria deste domingo foi nun encontro equilibrado, con alternativas por ambos bandos, e no que o triunfo puido caer de calquera dos dous lados. Ao tempo que o Campionato Mundial de Fútbol de Catar daba comezo, ás 17:00, alleas ao gran espectáculo e tamén enorme negocio que supón a Copa Mundial, estas futbolistas de balompé humilde e modesto, medían as súas forzas mentres a néboa se ía facendo dona pouco a pouco da superficie de xogo de O Leixo. A escasa visibilidade que permitían as condicións meteorolóxicas non foi impedimento para que a escasa afección que se desprazou ás instalacións deportivas do lugar de O Busto puidese gozar dunha tarde entretida de fútbol. No primeiro período non houbo moitas ocasións claras de gol. Quizais a de maior claridade estivo nos pés de Dini, que non puido acertar ante a portería da Elena Soto. Ao fío do descanso, un envío en longo que se lle escapa das luvas á gardamallas de Marín, é aproveitado por Cris, moi atenta na presión, para anotar o un a cero a porta baldeira.

No segundo período parecía que o equilibrio se mantía. As futbolistas do Marín C.F. cunha mellor condición física, adiantaron liñas na procura do tanto do empate. Un saque de portería das de A Armenteira, que non levaba a suficiente potencia, caeu no borde da área local, e a Emerly, colocaba a súa punteira para enviar o coiro cara o fondo das mallas defendidas por Lola. O gol da igualada semellaba extender o temor entre a parroquia verdinegra, que temía que supuxese o punto de partida para a remontada do líder do grupo. Pero o esforzo e o sacrificio das locais, unido ás gotas de calidade das súas xogadoras, que marcan a diferenza na categoría, fixo posible a resposta á reacción marinense. Dini, culminando unha xogada individual, adentrábase na área e batía a Elena Soto cun preciso lanzamento co seu pé esquerdo. Apenas uns minutos despois, un erro nun despexe da zaga do Armenteira C.F., remataba co balón en posesión de Emerly que, desde o costado esquerdo do ataque do seu equipo, cruzaba o esférico ante a estirada de Lola e situaba o dous a dous. A partir de entón as ocasións sucedéronse por ambos bandos, e incluso daba a impresión que o tanto caería do lado das de Marín. Non foi así, e unha acción de contragolpe, na que Cris se desfixo das defensoras rivais, permitía que a atacante pontevedresa do Armenteira C.F. se presentase soa ante Elena Soto e situase no marcador o tres a dous que acabaría sendo definitivo. Tratou á desesperada de lograr polo menos o empate o Marín C.F., pero a intensidade defensiva das futbolistas verdinegras e as paradas atindadas de Lola contribuíron a que os tres puntos se quedasen en A Armenteira.

Con este triunfo, o Armenteira C.F. feminino sitúase na sétima posición, con seis, puntos. Na próxima fin de semana o cadro verde e negro deberá visitar o campo de O Cruceiro, na parroquia de San Mateo, en Ponteareas, para medirse ao Sporting Club San Mateo, pechacancelas do grupo e que aínda non sumou ningún punto no que levamos de liga. Para esa xornada, o equipo que dirixe Marcial Prado agarda recuperar a Carla, co cal podería contar co plantel ao completo por primeira vez nun partido desta temporada.