Silván celebra un ano máis o San Nicolao de Bari

Pouco se sabe da vida de San Nicolao de Bari, sobre todo no que se refire aos primeiros anos de vida. Parece ser que pertencía a unha familia adiñeirada e que sendo moi novo perdeu aos seus pais como consecuencia dunha epidemia que azoutou a zona da actual Turquía na que residía. Orfo e cunha grande fortuna Nicolao decidiu repartir o seu diñeiro entre as persoas que máis o precisaban e internouse nun mosteiro para converterse en monxe. Despois de ter realizado unha viaxe a Terra Santa, ao regresar a Mira, a súa cidade, atopouse con que se estaba celebrando unha reunión para elixir ao novo bispo. A forma de elección era do máis curioso, xa que consistía en que o primeiro sacerdote pola porta do lugar no que estaban reunidos sería nomeado bispo. Sen ter coñecemento deste feito, Nicolao entrou e, polo tanto, foille concedido o cargo. Dise tamén que era gran amigo da infancia e, por este motivo, en moitos países, no día no que se celebra a súa festividade entréganse doces e agasallos aos nenos e nenas. Coincide ademais co inicio dos festexos de Nadal. En alemán é coñecido como San Nikolaus, razón pola cal comezou a ser denominado como Santa Claus, e co tempo deu lugar a un personaxe en forma de ancián regordete, bonachón, cunha longa barba branca e cunha vestimenta de cor vermella coa que percorre os fogares repartindo detalles á xente máis nova. Pois este home, que viviu aló polo século IV antes de Cristo é honrado no lugar de Silván dende fai décadas. Nesta aldea, que parte as súas vivendas entre as parroquias de A Armenteira e San Salvador de Meis, existe unha pequena capela consagrada a San Nicolao de Bari e cada 6 de decembro vense celebrando unha festa para honrar a súa figura. A disolución da comisión de festas fixo que este ano, por primeira vez en moito tempo, a verbena deixara de realizarse. Pero a desaparición das actuacións nocturnas non impediron a continuidade dos demais actos festivos. Durante este venres, 6 de decembro, os oficios relixiosos desenvólveronse como marca a tradición, con procesión, banda de música, unha vez máis Banda Escola Municipal de Meis, e cunha sonora tirada de foguetes. O sábado, 7 de decembro, repetirase a misa solemne, acompañada do ritual de costume, ao que se engadirán as características poxas de produtos agrarios que os fregueses e freguesas doan ao santo. Nesta aldea, en plena ladeira oeste do monte Castrove, na que o sol tarda tanto en poñerse que cando o fai noutro lugares dos arredores levan xa tempo sumidos na escuridade da noite, hai unhas xentes que resisten e son quen de manter unha tradición e unhas costumes que, como observamos ao longo da contorna, parece que se atopan en perigo de extinción.

Unha demanda de reforma vía enmenda

No pasado mes de outubro o conselleiro de Facenda da Xunta de Galicia, Valeriano Martínez, anunciaba a aprobación do Proxecto de Lei de Orzamentos para o ano 2020. Segundo indicaba o responsable desta área no ente autonómico con este documento tratábase de pór en valor o esforzo nas áreas sociais, remarcando que dos 10.149 millóns de euros de gasto total estas recibían 7.400. Non tardaron en aparecer as críticas, tanto dos partidos da oposición como tamén dende diversos Concellos. Foi o caso dos alcaldes dalgúns municipios da comarca de O Salnés, que botaban en falta investimentos de carácter específico nos seus territorios. Tal foi a situación do Concello de Meis, que non figura de forma particular en ningunha destas partidas e non poderá ver satisfeitas demandas que se veñen solicitando dende fai tempo. Unha destas demandas é a mellora das instalacións do C.E.I.P. de Armenteira, principalmente a zona do teito. Fai uns anos foi reparado o aleiro, ante o perigo que poderían supoñer os desprendementos de pezas de formigón ou de tellas. Pero a zona interior do teito continúa agardando polas obras de mellora. Dende o equipo directivo do centro e dende a A.N.P.A. O Loureiro veñen alertando da necesidade de poñer fin a esta grave deficiencia. O frío, a humidade ou as pingueiras cólanse no interior do edificio e a comunidade escolar, principalmente os nenos e nenas, sofren as consecuencias do deterioro dunha construción que leva en pé máis de trinta anos, sen que dende entón se realizaran reformas de gran calado. Por este motivo grupos como o PSdeG-PSOE, a petición da alcaldesa de Meis, Marta Giráldez, presentaron xa enmentas aos orzamentos da Xunta de Galicia, reclamando unha partida para as melloras do colexio de A Armenteira. Esa mesma opción é a que vai tomar o Bloque Nacionalista Galego, que a través do seu voceiro municipal, Xoán Manuel Vázquez Sevillano, se reuniu coas representantes da A.N.P.A. para coñecer de primeira man estas demandas. Para reforzar esta proposta, no pleno municipal do venres, 29 de novembro, unha moción do grupo municipal do PSdeG-PSOE en relación co tema foi aprobada por unanimidade polas tres agrupacións que compoñen a Corporación. Agora só queda agardar a que o órgano de goberno da Comunidade Autónoma teña en conta estas enmendas e rectifique a súa idea inicial. Fronte ás dúbidas que pode ofrecer un cuantioso investimento nun colexio cun futuro incerto a causa duns niveis de matriculación en constante descenso, está o benestar e a calidade educativa duns nenos e nenas, que grazas ao excelente traballo do equipo docente do C.E.I.P. de Armenteira manteñen viva a esperanza de progreso dunha parroquia e dunhas xentes que seguen confiando na educación, no ensino e no acceso á cultura e á ciencia como as mellores ferramentas para afrontar os retos da sociedade do século XXI.

O Armenteira Veteranos pon en serios apretos ao Bora Nazaret C.F., líder do grupo

FICHA TÉCNICA

BORA NAZARET C.F. - ARMENTEIRA VETERANOS - 4 - 2

ARMENTEIRA VETERANOS: Óscar Muñiz; Jorge Dávila, Carlos Castro, Óscar Barreiro, Richi;  Charles, José Pérez, Javi González; Rubén, Víctor; e Jorge Castro. Tamén xogaron Moncho, Galiñanes e Marcial.

GOLES: 0-1. Minuto 4. Jorge Castro. 1-1. Minuto 14. David Rubio. 2-1. Minuto 29. David Pérez. 2-2. Minuto 56. Jorge Castro. 3-2. Minuto 70. Roberto Sobrado. 4-2. Minuto 88. César Pérez.

ÁRBITRO: Gómez Cerqueiro. Mostrou cartóns amarelos a Emilio Méndez, Roberto Sobrado, Borja Aldao, David Rubio e Enrique García por parte do Bora Nazaret C.F. e a Javi, Moncho, Galiñanes, José Pérez e Óscar Muñiz por parte do Armenteira Veteranos.

INCIDENCIAS: Partido da décima xornada da Terceira Galicia de Veteranos. Grupo 2, disputado no campo de O Cabalo, en Vilaboa, sen apenas espectadores, nunha tarde fría, anubrada e chuviosa por momentos, e sobre un terreo de xogo nunhas condicións idóneas para a práctica do fútbol
.

 CRÓNICA

O Armenteira Veteranos puxo en serios apretos ao líder do grupo 2 da Terceira Galicia de Veteranos. O Bora Nazaret C.F., un dos equipos con maior potencial do grupo e claro aspirante ao ascenso de categoría, partía como gran favorito no partido que se disputou este sábado no campo de O Cabalo, en Vilaboa. Xa na sesión de quecemento o rigor e a disciplina dos locais contrastaba coa que soen ter boa parte dos conxunto da liga de veteranos. Exercicios de carreira continua, de mobilidade das diversas partes do corpo, rondos, saídas en velocidade... demostraban que se trata dun clube moi pouco usual na competición á que pertence. Con todo, o inicio do encontro non resultou como cabía agardar, ou máis ben, como agardaba o Bora Nazaret C.F. No medio da chuvia que caía nos primeiros minutos Jorge Castro recibía entre os centrais e era quen de plantarse ante o hábil gardameta Óscar Lameiro. Parecía relativamente cómodo o Armenteira Veteranos o cal, en base á potente tripleta do mediocampo, formada por Charles, José Pérez e Javi, era quen de dominar o control do xogo por momentos. Aínda que pouco durou a alegría no bando visitante e, nun dos frecuentes balóns en profundidade que o Bora Nazaret C.F. enviaba buscando as costas dos laterais, César Pérez íase en velocidade para servir a pracer a David Rubio, que bateu a Óscar Muñiz dende a área pequena. Ía gañando metros a escadra local e, tras unha acción embarullada na área do Armenteira Veteranos, con varios despexes, incluso mans dentro da área que o colexiado Gómez Cerqueiro, moi despistado este sábado, non advertiu, César Pérez, empurrando a Óscar Barreiro sobre a liña de gol, colocaba o dous a un. Co paso dos minutos o partido, xa de por sí bastante tenso, foi incrementando o nivel de tensión. As primeiras protestas dos visitantes foron sucedidas polas dos locais, que non perdían a oportunidade de enzarzarse cos rivais ou mesmo de rodear ao árbitro cando non estaban de acordo con algunha das súas decisións. Tamén eran continuas as perdas de tempo por parte do equipo que se atopaba en vantaxe e que semellaba que se acabaría levando o encontro sen grandes dificultades. Pero, na reanudación, Jorge Castro volveu desfacerse dos centrais para quedarse só ante o gardamallas Óscar Lameiro e situar novamente a igualada. Incluso puido poñerse nunha situación maís favorable o Armenteira Veteranos se o colexiado decretase cartón vermello directo nunha xogada na que o propio Jorge Castro recibiu de costas no borde da área e se xirou rapidamente para tomar rumbo á portería, sendo derrubado por un defensa local. Gómez Cerqueiro sancionou a acción unicamente cun cartón amarelo, pese ás reclamacións dos de A Armenteira. Co nerviosismo local en aumento ante a posibilidade de non sumar os tres puntos ante un conxunto da zona baixa da táboa o encontro resolveuse nos últimos minutos. Unha triangulación do Bora Nazaret C.F. rematou co coiro nos pés de Roberto Sobrado que con leve toque entre os centrais enviou o balón ao fondo da rede. E xa co partido a piques de rematar, no minuto 88, César Pérez, recolleu un rexeitamento da defensa verdinegra e conectou unha precisa volea que sorprendeu a un adiantado Óscar Muñiz. Nada puido facer o unha vez máis improvisado gardamallas do Armenteira Veteranos, que a pesares dos tantos encaixados, tivo unha actuación máis ca aceptable. Esta derrota deixa ao equipo de O Leixo da décimo sexta posición, con sete puntos, á espera de recibir a visita, o sábado, 14 de decembro, da A.C.D. J.L. Sanmartín-Rubitel, que ocupa a décima praza con catorce puntos. O sabor agridoce que deixou o partido compensouse coa cea de Nadal que o Armenteira Veteranos celebrou a continuación nun local de hostalería do Concello de Meaño, unha celebración que nalgún caso se prolongaría ata altas horas da madrugada.

En domingo, á tarde e en verde e negro

"Me gusta el fútbol. Los domingos por la tarde es la mayor de mis aficiones. Me gusta el fútbol. Con los gritos y los goles se desatan las pasiones..." así rezaba a letra dunha canción do grupo Los Inhumanos e que popularizou unha canle privada de televisión que aló polos anos noventa comezou a emitir partidos de fútbol os domingos á tarde. Curiosamente, para poder ver aquelas retransmisións era preciso abonarse e pagar unha cota mensual, razón pola cal moitos afeccionados e afeccionadas ao deporte rei, que non dispoñían deste servizo nos seus domicilios, tiñan que desprazarse aos bares e cafeterías que contaban con aparello descodificador que permitía contemplar, normalmente sobre as sete da tarde, o partidos da Primeira División, co que servía de peche a unha xornada na que a maior parte dos encontros se iniciaban dúas horas antes, sobre as cinco, por aquel entón hora punta a nivel futbolístico en España. Pero foi precisamente o desembarco da televisión de pago no balompé o que co paso das temporadas foi diversificando os horarios dos partidos, pensando máis nos beneficios que podían reportar as audiencias, incluso doutros países ou continentes, que na comodidade das persoas que fielmente soen acudir semana tras semana aos estadios. O punto máximo desta revolución dos horarios deuse nas últimas campañas, cando se chegou a alongar a xornada da fin de semana dende o venres ata o luns, e en ocasións, nas xornadas que se trasladaban ao medio da semana, os partidos da Liga de Fútbol Profesional desenvolvíanse de luns a domingo. Desterrado o partido do luns a petición da Asociación de Futbolistas Españoles (AFE) o deporte do balompé reina sen descanso ao longo do ano sen apenas tempo para o descanso de xogadores e espectadores, aínda que, con todo, as xornadas de fútbol nas tardes do domingo continúan tendo un sabor especial, distinto, máis auténtico. En A Armenteira estas tardes de fútbol en domingo tamén tiveron un carácter distinguido. Era ese o horario no que os mozos da parroquia se desprazaban ao primitivo campo de O Leixo para disputar partidiños e pachangas, e ese era o horario no que o equipo sénior masculino disputaba habitualmente os seus partidos nas catro campañas nas que competiu na Terceira Autónomica. Dende 2005 ata 2009 centenares de persoas congregábanse nas instalacións deportivas de O Busto para animar a aqueles mozos que fixeran realidade aquel soño que tiñan dende nenos: contar cun equipo de fútbol de maiores en A Armenteira. En domingo á tarde tamén disputaría os seus encontros outro equipo que fixo historia na parroquia e no Concello de Meis. No verán de 2016 nacía o equipo sénior feminino do Armenteira C.F., que na modalidade de fútbol-11 reunía semana tras semana, a un elevado número de persoas no campo de O Leixo. Co cambio deste equipo á modalidade de fútbol-7 os partidos nas tardes dos domingos foron desaparecendo dos calendarios da competición. A flexibilidade que dá a Real Federación Galega de Fútbol á hora de fixar os horarios provoca que moitos clubes e moitas futbolistas prefiran xogar durante o sábado ou o domingo á mañá, reservando as tardes dominicais para outras actividades de lecer. Contrariamente ao que viña acontecendo, este domingo, 1 de decembro, o campo de O Leixo e o Armenteira C.F. disfrutarán de novo dun partido en horario vespertino. Ás 17:00 horas, o equipo sénior feminino recibe ao Independiente C.F., unha cita na que as mozas que dirixe Marcial Prado tratarán de retomar a senda do triunfo tras unhas xornadas nas que a falta de efectivos impediron manter a racha triunfal coa que iniciaron a temporada. Agora, nun horario máis axeitado para poder contar cun número aceptable de xogadoras, terán oportunidade de atoparse novamente coa vitoria nun ambiente máis propicio e cun respaldo da afección previsiblemente maior. En domingo, á tarde e en verde e negro, así será, dous anos despois, a xornada desta fin de semana en O Leixo.

Quince horas en penumbra

Nos tempos que corren resulta case inconcebible que os seres humanos poidan desenvolver as súas actividades diarias sen dispoñer de enerxía eléctrica. As tarefas cotiás ou as obrigas laborais dependen do suministro que poña en funcionamento uns aparellos que dunha maneira ou outra deben ser conectados a un enchufe. Fai corenta ou cincuenta anos era frecuente que en moitas aldeas de Galicia houbese cortes de luz que deixaban aos veciños e veciñas horas ou mesmo días en total escuridade. Pero en pleno século XXI, na era da informática, da biotecnoloxía ou da sociedade da comunicación é algo que ocorre de forma moi esporádica. Por este motivo é comprensible que os ánimos dos xentes se enerven cando suceden episodios deste tipo. Este domingo, pouco despois das cinco da tarde, lugares como Fofán, Castiñeira, Couso ou Silván, pertencentes practicamente na súa totalidade á parroquia de A Armenteira, quedaron en total penumbra. Ao principio crían que era unha incidencia leve, das moitas que se producen nesta contorna, e que o suministro de electricidade non tardaría en retornar. No entanto, transcurrían as horas e a desesperación da poboación da ladeira oeste do monte Castrove ía en aumento. Con indignación contemplaban que noutros núcleos dos arredores, da mesma parroquia ou do mesmo Concello, as vías públicas e as vivendas aparecían iluminadas. Mentres durou a batería dos seus teléfonos móbiles os veciños e veciñas fixeron chegar as súas queixas a través dos servizos de mensaxería ou das redes sociais, ou contactaron coas autoridades do Concello de Meis e da empresa Naturgy para recibir unha explicación e unha rápida solución ao problema. Cando a noite se apropiou da paisaxe a estampa que se podía divisar semellaba propia de mediados do século pasado. No medio da total escuridade só o resplandor das candeas indicaba que a vida humana era quen de resistir sen a enerxía básica dos tempos modernos. Pasou a noite e ao amencer a luz continuaba ausente. Para ir ao traballo ou para acudir á escola moitos tiveron que apañarse como puideron ou ben prescindiron de hábitos tan necesarios como ducharse, almorzar ou vestirse dunha maneira máis ou menos cómoda. Pasaran quince horas e non había rastro do suministro eléctrico. E foi nese momento, uns minutos máis tarde das oito da mañá, cando por fin se fixo a luz. Incluso dende a alcaldía de Meis se trataba de tranquilizar á xente transmitindo as explicacións que daban os responsables da compañía eléctrica. Unha avaría nunha área comprendida entre os lugares de Fofán e Castiñeira parecía ser a causante. Para aliviar as penurias dos veciños e veciñas Naturgy puxo a funcionar un grupo electróxeno que surtise a electricidade mentres a incididencia non fose subsanada. Sobre as once a luz volveu marchar, aínda que axiña regresou. Ao longo do día o suministro foise desenvolvendo de forma regular e as xentes de Fofán, Castiñeira, Couso, O Batán ou Silván puideron retomar a súa vida conforme corresponde ás persoas que habitan no ano 2019. En épocas nas que as vilas e cidades alumean profusamente as súas rúas, as súas prazas, os seus parques ou os seus monumentos, como tamén o fan os locais comerciais, engalanándose para celebrar as datas de Nadal, un pequeno recuncho da comarca de O Salnés, de Galicia, de España, de Europa Occidental, é dicir, dunha das áreas máis avanzadas do planeta, tivo que resistir nunhas condicións terceirmundistas e rememorar experiencias que só as persoas de maior idade lembraban.

O Armenteira Veteranos lévase o derbi municipal para lograr a segunda vitoria da temporada

FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - ZACANDE-TERRAS DE CURRO - 2 - 1

ARMENTEIRA VETERANOS: Óscar Muñiz; Jorge Dávila, Carlos Castro, Óscar Barreiro, Richi;  Manolo, Charles, Javi González, Víctor; Galiñanes e Jorge Castro. Tamén xogaron Moncho, Marcial, Rubén e José Pérez.

GOLES: 0-1. Minuto 23. Javier García. 1-1. Minuto 62. Javi González. 2-1. Minuto 80. Manolo.

ÁRBITRO: Rey Aguiar. Mostrou cartóns amarelos a Germán Vila e José Ramón Piñeiro por parte do Zacande-Terras de Curro e doble cartón amarelo a Iván Sabarís, tamén do Zacande-Terras de Curro.

INCIDENCIAS: Partido da novena xornada da Terceira Galicia de Veteranos. Grupo 2, disputado no campo de O Leixo, ante uns oito espectadores, nunha tarde fría e anubrada, e sobre un terreo de xogo nunhas condicións aceptables tendo en conta o estado no que se atopa a miudo a superficie de terra deste campo.

 CRÓNICA

O Armenteira Veteranos venceu este sábado no único derbi que se disputará esta temporada entre equipos do Concello de Meis que terá lugar na presente temporada nas distintas categorías do fútbol local. A fusión da S.C.D. Terras de Curro e o Zacande F.C. deu lugar á creación dun novo conxunto na liga de veteranos que, aínda que coa súa anterior denominación xa viña disputando os partidos en territorio meisino, en concreto no campo Municipal de Zacande, pasou a integrarse esta temporada como un equipo máis da rede futbolística do Concello de Meis. Foi un encontro equilibrado, vibrante, cun alto ritmo de xogo, e que tivo dúas parte ben diferenciadas: a primeira dominada polo cadro visitante e a segunda controlada polo conxunto local. Comezou cómodo o Armenteira Veteranos. Asumindo o control do xogo, o combinado verde e negro pechou no seu campo ao Zacande-Terras de Curro, trataba de buscar con insistencia a Jorge Castro, que regresaba á punta de ataque dos de O Leixo despois de estar ausente a  pasada fin de semana. Pero non atopaban os locais o camiño do gol e pouco a pouco os de Zacande ían deixándose ver polas proximidades da meta defendida por Óscar Muniz, que por segunda vez na temporada exercía de improsado gardamallas. A ausencia de Sirra, a causa do pasamento do seu avó, impediu que o meta de Couso ocupase o seu posto habitual na portería verdinegra. Unha baixa máis ca sensible para o Armenteira Veteranos á que, con todo, soubo facer fronte grazas á intensidade defensiva e ao acerto  que mostrou Óscar Muñiz baixo paus nas escasas ocasións nas que os atacantes rivais o puxeron a proba. Co paso dos minutos o Zacande-Terras de Curro foi facéndose dono da situación. Tratando de imprimirlle un ritmo vertixinoso ao xogo, os visitantes armaban ofensivas nas que o obxectivo era atopar a velocidade e o desequilibrio Marcial Viqueira e de Juan López polos costados. Tras algún aviso que ben puido rematar en gol, Javier García, totalmente libre de marca, superaba a saída do porteiro local e colocaba por diante aos de Zacande. Perdido sobre o terreo de xogo o Armenteira Veteranos estaba a mercede dun rival que seguía dominando, pero que despois da retirada de Javier García por lesión, perdía ao seu principal referente en ataque. Na segunda metade a situación mudou. O Armenteira Veteranos daba entrada a José Pérez, e cambiaba o seu habitual 4-4-2 por un 4-3-3, conformando unha potente liña medular con Charles, Javi González e o propio José Pérez. As posesión pasaba agora a ser verde e negra e as ocasións ante a meta de Fernando Gómez sucedíanse. Xunto coa incorporación de José Pérez outro feito contribuíu de forma decisiva a decantar a balanza para os de A Armenteira. Iván Sabarís derrubaba a Jorge Castro cando enfilaba o camiño cara a área visitante e recibía o segundo cartón marelo. Cun futbolista máis sobre o campo o dominio dos locais pasou a ser máis intenso e todo parecía indicar que o gol do empate sería cuestión de tempo. Nunha xogada con varios rexeites, Javi González empalmaba unha volea dende o borde da área e conseguía o tanto da igualada. Non desistiu o Armenteira Veteranos e foi na busca do gol que desnivelase o encontro. Unha acción iniciada por Galiñanes por banda esquerda finalizaría co balón no segundo pau, onde Manolo engancharía unha extraordinaria volea ante a que nada puido facer Fernando Gómez. Nos últimos minutos houbo oportunidades incluso para que o Armenteira Veteranos ampliase o marcador, pero o resultado non se movería. Con este triunfo o cadro de A Armenteira ascende á décimo sexta posición, con sete puntos, curiosamente logrados todos eles nas tres últimas xornadas. Un resultado favorable que os futbolistas do equipo verdinegro nos dubidaron en festexar no tradicional terceiro tempo da cantina de O Leixo, ao tempo que comentaban as anécdotas e os aconteceres do partido que viñan de disputar e ultimaban os detalles da cea de convivencia que celebrarán a próxima fin de semana. Aínda que antes terán que rendir visita ao campo de O Cabalo, en Vilaboa. Alí, o sábado, 30 de novembro, mediranse ao Bora-Narazet C.F., líder do grupo, con vintecinco puntos, sen dúbida un obstáculo tremendamente compricado para un Armenteira Veteranos que pretende prolongar a boa xeira de resultados das últimas semanas.

Primeira vitoria na liga do Armenteira Veteranos nun partido no que non estivo Jorge Castro

FICHA TÉCNICA

ARMENTEIRA VETERANOS - VERDUCIDO VETERANOS C.F. - 2 - 0

ARMENTEIRA VETERANOS: Sirra; Jorge Dávila, Charles, Óscar Barreiro, Manolo, Javi González, José Pérez, Martín; Víctor e Galiñanes. Tamén xogou Javi Limeres.

GOLES: 1-0. Minuto 45. Martín, de penalti. 2-0. Minuto 51. Galiñanes. .

ÁRBITRO: Vázquez Castro. Mostrou cartóns amarelos a Sirra por parte do Armenteira Veteranos e a Óscar Cortizo, Ángel Rodríguez, Manuel Hermida, José Manuel Dios por parte do Verducido Veteranos C.F., e cartón vermello directo a Pedro Pereira por parte deste último equipo.

INCIDENCIAS: Partido da oitava xornada da Terceira Galicia de Veteranos. Grupo 2, disputado no campo de O Leixo, ante uns dez espectadores, nunha tarde fría e anubrada, e sobre un terreo de xogo nunhas condicións aceptables tendo en conta o estado no que se atopa a miudo a superficie de terra deste campo.

CRÓNICA

O Armenteira Veteranos logrou por fin a primeira vitoria da temporada 2019/2020, e fíxoo sen a presenza do seu xogador franquicia, Jorge Castro. Ocupacións laborais privaron á gran referencia do clube de O Leixo de estar este sábado a carón dos seus compañeiros, pero estes supliron esta importante ausencia con orde, gañas, intensidade, e mesmo fútbol combinativo, no que foi, sen lugar a dúbidas, o mellor partido do Armenteira Veteranos no que levamos de campaña. Dende o inicio o cadro local tomou o timón. Comandados dende á zona do creación por Javi e José Pérez, quizas unha das mellores parellas de mediocentros da liga de veteranos, os verdinegros achegábanse unha e outra vez polas inmediacións da meta defendida por Adrián Pino. Os berros do gardamallas visitante en cada ocasión nas que saía da portería para atallar os balóns longos que enviaba o Armenteira Veteranos repetíanse durante os primeiros minutos. Pases curtos, pases longos, entradas por banda... non se daban convertido en gol. Notaba en falta o conxunto local a presenza dese killer que tantos e tantos partidos veu resolvendo ao longo das últimas temporadas. Non sería ata o último minuto deste primeiro período cando o conxunto locatario conseguiría poñerse por diante. Unha incorporación de Manolo polo costado dereito era freada cunha falta dentro da área por un defensor do Verducido C.F. Veteranos. Decretou penalti Vázquez Castro e Martín asumiría a responsabilidade de efectuar o lanzamento dende os once metros. Non fallaría o mediocampista de Vilar, permitindo que o seu equipo se fose cunha recompensa máis ca merecida ao descanso. Tras a reanudación a escadra de Verducido intentou imprimirlle máis ritmo ao seu fútbol, pero axiña se atopou coa reacciñon do Armenteira Veteranos. Galiñanes, nunha internada pola banda esquerda, sorprendía por alto ao meta Adrián Pino, colocando o coiro no fondo das redes, á altura do segundo pau. Con esta vantaxe, aparentemente cómoda, os locais baixaron un pouco a intensidade, aínda que continuaron co súa aposta polo xogo de toque, o que permitiu seguir xerando ocasións de gol. Tiveron oportunidade de recurtar distancias os laranxas nunha controvertida pena máxima que sinalou o colexiado despois de que un atacante visitante se fose ao chan tras rebasar a Javi González. Por sorte para o Armenteira Veteranos o lanzamento foi directo ao pau dereito da meta de Sirra. Superado este trance o resto do encontro discurriu con relativa comodidade para os locais, os cales puideron acadar un triunfo máis abultado de ter maior capacidade de definición nos metros finais. A solidez mostrada por Charles e Óscar Barreiro no centro da zaga, unida a un gran traballo colectivo, así como a dirección dende o banco de Óscar Portas e Óscar Muñiz, foron claves para que o equipo verde e negro finalizase coa portería a cero. Habería que remontarse á pasada temporada para atopar un partido no que o Armenteira Veteranos non encaixara un gol, unha situación que a maioría dos xogadores verdinegros nin sequera lembran. Con estes tres puntos o cadro verde e negro mantense na decimo novena posición, con catro puntos, e terá que agardar á próxima fin de semana para poder escalar postos na clasificación. Para elo terá que vencer ao Zacande-Terras de Curro, que deberá visitar o campo de O Leixo, no que será o primeiro derbi municipal entre dous equipos do Concello de Meis da temporada 2019/2020 na Terceira Galicia de Veteranos.